یادداشت: جودوی نابینایان را از هرج و مرج نجات دهید

نویسنده: امیر سرمدی

منبع: سی امین شماره ی ماهنامه ی نسل مانا

دانلود نسخه ی صوتی نوشته

وقتی کار رها باشد و آنهایی که بر مسند مدیریت تکیه زده اند، دچار سوءِمدیریت باشند، نتیجه می شود وضعیت این روز های جودوی نابینایان؛ رشته ای که ملی پوشانش می بایست خود را مهیای مدال آوری و افتخارآفرینی در 2024 پاریس کنند، چنان دچار هرج و مرج و ناکارآمدی شده که اگر تدبیری اندیشیده نشود، دو تا سه مدال ارزشمند از دست خواهد رفت. در این نوشته قصد داریم به وضعیت این روز های جودوی نابینایان بپردازیم و شرح ماوقع را از زبان ملی پوشان این رشته بشنویم.

اختلاف ها از کجا شروع شد

هفدهمین دورۀ پارالمپیک، هفتم شهریورماه به صورت رسمی در پاریس آغاز می شود. ورزشکاران نابینایان در این مسابقات، در رشته های گلبال، دو و میدانی و جودو حاضر خواهند شد. تمرین های رشته های گل بال و دو و میدانی طبق برنامه ریزی قبلی در جریان است، اما اختلاف های میان اعضای تیم ملی جودو با کادر فنی، درعمل سبب شده تا تمرین های این رشته، تنها دو ماه مانده به پارالمپیک برگزار نشود. این شرایط کارِ ورزشی را که دچار دوپینگ، عقب گرد فنی، رفاقت و روابط غیر فنی، نابسامانی ساختاری و … شده و بارها نسبت به بحرانی بودن وضعیت آن و بی توجهی مسئولان هشدار داده شده، به بن بست رسانده است.

بحران های جودوی نابینایان از مسابقات پاراآسیایی 2023 هانگژو آغاز شد؛ جایی که پیش از برگزاری رقابت ها تست دوپینگ وحید جدی و امید نوری جعفری مثبت اعلام شد و دو مدال برای کاروان ایران از دست رفت. دو سال قبل تر نیز تست دوپینگ محمدرضا خیر الله زاده، دارندۀ مدال طلای جهان و مسابقات پارا آسیایی جاکارتا، مثبت اعلام شد و جودوی نابینایان یکی از شاخص ترین ورزشکاران خود در سنگین وزن را از دست داد، اما حواشی جدید که دامن جودوی نابینایان را گرفته است، پس از مسابقات جایزۀ بزرگ پارا جودوی آلمان آغاز شد.

اواخر بهمن ماه سال گذشته، وحید نوری و میثم بنی طبا با دو مدال خوش رنگ طلا از گرندپری آلمان به ایران بازگشتند؛ مسابقاتی که برای رنکینگ ورزشکاران ایران و کسب سهمیۀ پارالمپیک پاریس اهمیت دارد. اختلافات تورنمنت آلمان و بی تفاوتی اعضای کادر فنی نسبت به ورزشکاران باعث شد از اسفندماه سال گذشته دو ورزشکار ملی پوش، یعنی میثم بنی طبا جودوکای منهای شصت کیلوگرم، و وحید نوری، جودوکای مثبت 90 کیلوگرم، اعلام کنند مادامی که محمدرضا حاج یوسف زاده سرمربی این تیم باشد، دیگر در تمرین ها و اردو های آماده سازی پارالمپیک حاضر نخواهند شد. این اختلاف ها باعث شد هر دو جودوکار در آخرین تورنمنت پیش از پارالمپیک، یعنی گرندپری گرجستان که اواخر اردیبهشت ماه سال جاری برگزار شد شرکت نکنند و تیم ملی تنها با یک ورزشکار، موسی غلامی، راهی گرجستان شود. این دو ملی پوش پس از حواشی ایجادشده در بیانیه ای اعلام کردند: تا امروز سربازان ملت شریف ایران بوده ایم و به نمایندگی این مردم همواره پرچم سه رنگ میهن اسلامی را در جای جای جهان به اهتزاز درآورده ایم. همواره مشکلات فراوانی از طرف کادر فنی، ازجمله آنالیزنکردن حریفان، اتفاق های سریالی در حوزۀ دوپینگ، نداشتن انگیزۀ کافی و … وجود داشته که هرچه گفتیم گوش شنوایی وجود نداشت. پس از پیگیری های متعدد و تعلل مسئولان ذی ربط، بالاخره جلسه ای با حضور رئیس فدراسیون و رئیس انجمن جودو تشکیل شد که در آن ایرادهای حرفه ای پذیرفته و قول مساعد در راستای تغییر کادر فنی تا قبل از مسابقات گرندپری گرجستان داده شد. این دو جودوکار تأکید کردند: اما دو روز مانده به اعزام به گرجستان، اعلام شد که تغییری در کادر فنی برای پارالمپیک اتفاق نخواهد افتاد و تنها قرار است جایگاه سرمربی، حاج یوسف زاده، و رئیس انجمن، علیرضا امینی، که همواره به عنوان مربی در تمام مسابقات در کنار تیم حضور دارد، جابه جا شود. امینی به هیچ عنوان در اردو ها و تمرین ها تیم را همراهی نمی کند و هنگامی که این جابه جایی با اعتراض ما مواجه شد، رئیس فدراسیون نابینایان با عصبانیت ما را از رفتن به گرجستان محروم کرد و حتی ادعای او در ارتباط با خاموش بودن گوشی های ما در روز سفر به هیچ عنوان صحت ندارد. بنی طبا و نوری می گویند: آمادگی روانی، آرامش، کیفیت تمرین، کیفیت کوچینگ، انگیزۀ ورزشکار و ایمان و باور ورزشکار به مربی خود کوچک ترین اهمیت و ارزشی برای مسئولان فدراسیون ندارد.

اختلاف های ما دوساله است

وحید نوری، دارندۀ مدال طلای جهان، پارالمپیک و پارا آسیایی در مصاحبه با نسل مانا در ارتباط با حواشی پیش آمده می گوید: دو سال است که با اعضای کادر فنی اختلاف داریم. سرمربی 65سال سن دارد و دیگر مانند سابق، انگیزه ای ندارد برای ما بجنگد و هیچ گونه بار فنی جدیدی به ما منتقل نمی کند. برای کاهش وزن نمی تواند با ما به سونا بیاید و کمکی به ما کند. اختلاف های اصلی ما از گرندپری آلمان از بهمن ماه سال گذشته شدت گرفت؛ جایی که در مسابقات لباس مناسب و بک نامبر نداشتیم و اجازه ندادند با لباس های خودمان مسابقه بدهیم. نوری ادامه می دهد: مربیان فقط به فکر تفریح خودشان بودند و کمکی به ما نکردند. رئیس انجمن جودو در اصل مربی نیست، اما نامش در فهرست به عنوان مربی رد می شود تا جوایز مسابقات نیز به او تعلق گیرد. پس از بازگشت از آلمان این مسئله را با رئیس فدراسیون نابینایان مطرح کردیم و ایشان قول مساعد داد تا این اختلاف ها را حل و فصل کند، اما بعد از مدتی متوجه شدیم به خاطر رفاقت های دیرینه میان رئیس انجمن جودو، رئیس فدراسیون نابینایان و سرمربی تیم ملی تنها دارند ما را بازی می دهند و خبری از تغییر و تحول در رأس تیم ملی جودو نیست. پس از مشاهدۀ بی تفاوتی مدیران فدراسیون اعلام کردیم با این شرایط دیگر در هیچ اردویی حاضر نمی شویم و شما هر کاری که صلاح می دانید انجام دهید، حتی می توانید ما را از تیم ملی خط بزنید. در هفته های اخیر اعتراض های خود را بیشتر علنی کردیم و در جلسه ای که با دکتر کارگری، رئیس محترم کمیته ملی پارالمپیک، داشتیم، این مسائل را با ایشان در میان گذاشتیم. دکتر کارگری نیز ابراز ناراحتی کرد و اعلام کرد: من در این زمینه تصمیم گیر نهایی نیستم و شخص رئیس فدراسیون نابینایان باید مداخله کند. بار دیگر نزد رئیس فدراسیون برگشتیم و به ایشان اعلام کردیم رئیس کمیته پارالمپیک می گوید شما تصمیم گیر نهایی هستید، اما رئیس فدراسیون نابینایان دوباره توپ را به زمین پارالمپیک انداخت و اعلام کرد آنها حرف آخر را می زنند.

نوری در پایان گفت: در حال حاضر سرمربی با ما دشمن شده است و حتی امکان دارد تست دوپینگ ما مثبت شود. امیدوارم تا آخر خرداد تکلیف ما را مشخص کنند. صحبت از کسب سه مدال در پارالمپیک است که دو تای آن می تواند مدال طلا باشد یا ما را حذف کنند تا آقایان به خواسته های خود برسند یا کادر فنی را تغییر دهند تا ما در پاریس برای مردم افتخارآفرینی کنیم.

به علت حضور حریفان کم کیفیت در اردوی تیم ملی حاضر نشدم

موسی غلامی، جودوکار منهای ۹۰ کیلوگرم، که در حال حاضر تنها جودوکار نابینای حاضر در اردو است، دربارۀ علت عدم حضورش در اردوی آماده سازی بازی های پاریس که قرار بود از روز سه شنبه 22 خرداد در اسلام شهر آغاز شود گفت: به دلیل مناسب نبودن شرایط و حضور دو حریف تمرینی بی کیفیت، ترجیح دادم به اردو نروم. من ساکن مشهد هستم و واقعاً دوست ندارم وارد اردویی شوم که از کیفیت لازم برخوردار نیست. او افزود: دوست ندارم وارد حاشیه شوم، اما بعد از مسابقات جهانی گرجستان اردویی نداشتم. شنیده ام دو حریف تمرینی که برای من در نظر گرفته اند، از ناحیۀ پا مصدوم هستند و شرایط ایدئالی برای تمرین با من ندارند. غلامی ادامه داد: با رئیس فدراسیون صحبت کردم، قبول نکرد و گفت: از کجا می دانید اردو از شرایط خوبی برخوردار نیست؟ به او گفتم: اگر اردو با کیفیت باشد و حریف تمرینی خوبی داشته باشم، مشکلی برای حضور در اردو وجود ندارد، اما شرایط اردو در شأن یک ورزشکار پارالمپیکی نیست. فدراسیون باید از کادر فنی قدرتمندی استفاده کند که با جودوکاران هماهنگ باشد تا همه بتوانند در اردو حاضر شوند.

تجربۀ تلخ فوتبال نابینایان در توکیو را تکرار نکنید

دیگر چه اتفاق هایی باید رخ دهد تا فدراسیون از خواب غفلت بیدار شود و تدبیری بیندیشد؟ چرا فدراسیون نابینایان اجازه داده است بحران کنونی چنان دامنه دار و فراگیر شود که ورزشکاران چاره ای جز ترک اردو نداشته باشند؟ آنچه در بخش جودوی نابینایان و کم بینایان در حال وقوع است، یک فاجعۀ تمام عیار است که در سایۀ مدال ها و توفیق های ورزشکاران این رشته پنهان مانده است، اما مگر می شود با دوپینگ و تبعات آن نیز شوخی کرد؟ اگر مسبب یا مسببان دوپینگ ها شناسایی شده بودند و با آنها برخورد قاطعی صورت گرفته بود، شاید کار به اینجا نمی کشید. تا کی باید شاهد ترکیب کنونی کادر فنی باشیم که بیشتر یک گعدۀ رفاقتی است و آسیبش متوجه ملی پوشان می شود؟ اگر سرمربی کنونی تیم ملی که انصافاً تاکنون افتخارات بسیاری را نصیب جودوی نابینایان کرده، دلسوز این رشته است، چرا از سمت خود استعفا نمی کند تا سه ملی پوش این رشته اعزامی به پاریس رنگ آرامش را ببینند؟ آنچه در جودو روی داده، فوران سوءِمدیریت در فدراسیون نابینایان است که کمیتۀ ملی پارالمپیک می بایست مدت ها قبل بدان ورود می کرد تا چنین وضعیتی رقم نخورد. انفعال فدراسیون و عدم نظارت لازم توسط نهاد های بالادستی ورزش کشور، کار را به جایی رسانده که در آستانه بازی های پاریس، یک هرج و مرج و گسیختگی کامل در جودوی نابینایان به وقوع پیوسته است. تداوم این وضعیت، یک فروپاشی کامل را در پی خواهد داشت. تنها در سایۀ بی تدبیری محض است که می توان یک ظرفیت کم نظیر را چنین به ورطۀ سقوط کشاند! آنجایی که باید ورزشکاران مطرح و توانمند خود را آماده آوردگاه بزرگ در پاریس کنیم، باید شاهد بی تفاوتی مدیران فدراسیون نابینایان باشیم که بن بستی اسفناک ساخته اند. دستگاه ارشد ورزش کشورمان نیز که می بایست در چنین مواردی با نظارت و پیگیری، مانع از وقوع چنین بن بست هایی شوند، منفعلانه نظاره گر هستند و هیچ رفتار مدیریتی بروز نمی دهند. کاش قدر داشته هایمان در جودوی نابینایان را می دانستیم تا این چنین دچار بحرانی دامنه دار نشویم. از کمیتۀ ملی پارالمپیک و وزارت ورزش و جوانان انتظار می رود به این ماجرا به طورجدی ورود کنند و مانع از تداوم این حواشی شوند. اگر به داد این ورزش نرسید، نتایج ویرانگر آن را در پاریس خواهید دید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

2 × 3 =

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *