مصاحبه اختصاصی ایران سپید با باران کوثری

معروف است به «دختر همیشه خندان سینما»؛ خصلتی که خیلی از همکاران و حتی هم سن و سالهایش ندارند. با این که امروز او یکی از ستاره های جوان سینماست، اما کاملاً از فضای مصنوعی و غیر مردمی «سلبریتی»ها فاصله دارد. به قول حامد بهداد: «خود مردم» است. فرا رسیدن نوروز بهانه ای شد تا با «باران کوثری»، بازیگر جوان سینما در یک فضای صمیمی گپ بزنیم. باران امسال با دو فیلم «عامه پسند» و «کشتارگاه» به ترتیب ساخته سهیل بیرقی و عباس امینی در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر حضور یافت و همین حضور، دستمایه خوبی برای گفتگوی ما شد. او به دور از هر هیاهوی کرونایی و غیر کرونایی، ما را پذیرفت تا رو در رو با هم صحبت کنیم.
امسال شما با دو فیلم «عامه پسند» ساخته سهیل بیرقی و «کشتارگاه» ساخته عباس امینی در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر حضور پیدا کردید. شاید برای آغاز این گفتگو بد نباشد کمی درباره این دو فیلم صحبت کنیم و بعد کم کم به سمت نوروز برویم. شما در «عامه پسند» نقش بانویی را بازی میکنید که صاحب یک کسب و کار پر رونق است. خودتان این نقش را انتخاب کردید؟ دلم میخواهد یک نکته را در آغاز و قبل از پاسخ به پرسش شما بگویم. من در جریان روزنامه ایران سپید بودم و همیشه دلم میخواست فرصتی دست دهد تا با این روزنامه گفتگو کنم. امسال من با هیچ روزنامه ای مصاحبه نکردم و خوشحالم که به مناسبت فرا رسیدن نوروز باستانی با شما صحبت میکنم. یکی از افتخارات من این است که وقتی با کارگردانی کار میکنم، این همکاری در پروژه های دیگر آن کارگردان هم تکرار میشود. این را یک امتیاز مثبت میدانم؛ چون احساس میکنم که به زبان مشترکی رسیده ایم. به قول معروف، همدیگر را پیدا کرده و در پروژه دوم نیمی از راه را رفته ایم؛ طبعاً کار راحتتر از پروژه اول پیش میرود. همین اتفاق در اولین همکاری من با سهیل بیرقی رخ داد. نقشی که در «عرق سرد» به من پیشنهاد کرد، ویژه بود و خود فیلم فضای متفاوتی داشت. بعد از «عرق سرد» وقتی سهیل صحبت از نقش «افسانه» در «عامه پسند» کرد، من آن را قبول کردم. همزمان در مراحل نوشتن نقش، آن را تمرین کردیم و به نکاتی رسیدیم که نهایتاً نقش بطور کامل نوشته شد و همین موضوع هنگام تصویر برداری خیلی به ما کمک کرد. واقعاً بازی این نقش برای من تجربه متفاوتی بود. – در گفتگویی که با آقای جیرانی همزمان با اکران فیلم «سد معبر» داشتید، گفتید که به دنبال نقشهای مینیمال و زود گذر نیستید. برداشت من از صحبت شما این است که علاقمند نقشهای عمیق هستید؛ نقشهایی که مخاطب بعد از تماشای آنها، تا چند ساعت درگیرشان باشد. فکر میکنم هدف غایی هر سینماگر، موسیقیدان، نقاش و کلاً هر هنرمند این است که اثری ماندگار خلق کند. مثلاً همین سد معبر هنوز در ذهن مردم باقی مانده؛ مخصوصاً سکانس پایانی آن؛ یعنی دعوای من و حامد. من فکر میکنم وقتی آدم کاری میکند که خنجی به حافظه ی تماشاگر بکشد، میتواند بگوید کارش علاوه بر داشتن جنبه دیده شدن، تأثیرگذار هم هست. من دلم میخواهد نقشهایم چنین تأثیری داشته باشند؛ برای من دیده شدن یا شنیده شدن کافی نیست. دلم میخواهد همانطور که شما گفتید، مخاطب را به فکر وادار کنم. – یکی از مشکلات سینمای ما، ضعف فیلمنامه نویسیست. اگر روزی احساس کنید فیلمنامه ای که با معیارهای شما مطابق باشد وجود ندارد، آیا همچنان به بازی در سینما اصرار میکنید؟ قبول دارم که ضعف فیلمنامه نویسی داریم؛ اما همه مشکلات فقط به این یک موضوع ختم نمیشود. وقتی ما مسئله مهم سانسور را داریم، طبعاً فیلمنامه ها با محدودیتهای حاکم نوشته میشوند. قطعاً فیلمنامه نویسهایی داریم که صاحب ایده های تازه هستند، اما مشکل اساسی ما در سینما اینها نیست، مشکل اساسی سیاستهاییست که برای سینما در نظر گرفته شده است. – خب کمی از این مباحث فاصله بگیریم و از زندگی خصوصی شما صحبت کنیم. تقدیر این بود که شما در یک خانواده هنرمند به دنیا آمدید؛ مادر کارگردان و پدر تهیه کننده سینما و مفسر فوتبال. چطور علاقمند به ورزش نشدید و سینما را انتخاب کردید؛ چون پدر یکی از گزارشگران و مفسران شاخص فوتبال در تلویزیون بود؟ رشته اصلی و تخصص بابا سینما بود. به نظر من بابا علاوه بر سینما علاقه مند فوتبال هم بود و به قول خودمان «فوتبالی» بود و همیشه دوست داشت بین فرهنگ و فوتبال آشتی برقرار کند. زمانی که بابا کار تفسیر فوتبال میکرد، امکانات امروز مثل گوگل و ویکیپدیا نبود و همیشه بحث، سر اطلاعات بابا بود؛ چون از هر سفر خارجی که بر میگشت، چمدان چمدان کتاب درباره فوتبال میآورد. فکر میکنم آن زمان هم به نوعی فرهنگسازی میکرد؛ اما دغدغه ی همیشگی بابا سینما و تهیه کنندگی فیلمهای به اصطلاح «فیلم اولی» بود؛ فیلمهایی که عموماً با مشکل اکران مواجه میشوند. برغم این مشکلات، بابا همیشه تلاش کرده از این فیلمها حمایت کند؛ کاری که هر تهیه کننده ای نمیکند. بحث اول در خانواده ی ما سینما بوده و آنچه مرا به سینما علاقمند کرد، چیزی فراتر از فیلمسازی در خانواده ما بود. بعد جادویی، میزان بالای تأثیرگذاری و دغدغه مندی گسترده آن، عناصری بود که از کودکی برای من جذاب بود. همیشه به این فکر میکنم که رشد کردن و بزرگ شدن در چنین محیطی و قرار گرفتن در پشت چنین دوربینی، راهی به جز سینما پیش پای آدم نمیگذارد و من از این سرنوشت بسیار خوشحالم. – در آستانه سال نو و عید نوروز هستیم. کمی از فضای عید در خانواده تان بگویید. قطعاً فضای دید و بازدید نوروزی شما با خیلی از خانواده ها تفاوت دارد؛ چون بزرگان هنر به خانه شما رفت و آمد میکنند. اتفاقاً ما نوروز را به شکل سنتی برگزار میکنیم. همه خانواده دور هم جمع میشویم. اگر برادرم تندیس در ایران باشد که نوروز را اینجا برگزار میکنیم؛ اگر خارج از ایران باشد، به اتفاق مامان و بابا و مادربزرگم پیش تندیس میرویم.  – منظورتان از مادر بزرگ، «مامان شمسی» مادر مادرتان است. بله! متأسفانه امسال مامان شمسی را از دست دادیم و سال نو، نخستین نوروزیست که بدون مامان شمسی سال را آغاز میکنیم (بغض میکند). خلاصه اگر پیش تندیس هم نرویم، از طریق مکالمه تصویری لحظه تحویل سال را در کنار هم میگذرانیم. اصولاً من نوروز در تهران را خیلی دوست دارم. دید و بازدیدهای ما همانطور که شما اشاره کردید، با کسانیست که جزو بزرگان هنر ایران هستند و در واقع دوستان قدیمی و خانوادگی ما محسوب میشوند. سیمین جون (فاطمه معتمدآریا) و آقای حامد، آقای ساعتی و خانم محاسنی، خاله گلاب و دیگر بزرگان سینما. من بعضی وقتها با خودم به تعداد زیاد دوستان خانوادگی که همه هنرمند هستند فکر میکنم و میگویم «چقدر خوشبختی تو باران!» – گفتید معمولاً عیدها را در تهران میگذرانید؛ برخلاف عده ی زیادی که به مسافرت میروند. چه ویژگیهایی از تهران باعث میشود نوروزها را در پایتخت بمانید؟ شلوغی و آلودگی واقعاً آدم را آزار میدهد. تازه در ایام نوروز که تهران خلوت میشود، من احساس میکنم وای! چه خیابان ولیعصر با درختهای زیبایی داریم! واقعاً میتوانم چهره شهر را ببینم. – ایام نوروز در ذهن شما چه تفاوتی با روزهای عادی دارد؟  روزهای نوروز همیشه برای من یک جور سبکی و راحتی به همراه دارد. احساس میکنم همه کارها راحت حل میشوند؛ آدمها با چهره های دلنشین و به دور از هر آشفتگی به هم میرسند و با بهترین وجه شخصیتشان ارتباط برقرار میکنند. من آدم سنتی نیستم؛ اما به آیینها پایبندم. دیدن آشتی آدمها، کنار گذاشتن کدورتها، زدودن چرکها و پاکیزه ساختن دلها، جذابترین اتفاقاتیست که در طول سال نمیبینیم. – یکی از ویژگیهای شخصی شما، علاقه ی عجیب به خوراکیهاست. نمیخواهم از خوراکی خاصی که دوست دارید حرف بزنید؛ اما این سؤال را میپرسم که آیا علاقه به چشیدن خوراکی تازه شما را مجذوب خوردن میکند یا کلاً از خوردن لذت میبرید؟ این که به خوراکی یا غذای تازه علاقه دارم، کاملاً درست است؛ به هر نقطه تازه ای در ایران یا جهان هم که سفر میکنم، فوراً به سراغ خوراکیها و غذاهای آنجا میروم؛ اما خوردن برای من یک امر غریزی نیست؛ من از خوردن واقعاً لذت میبرم. برای من خوردن کشف یک تجربه است. دیدید بعضیها نسبت به بو این حس را دارند، من نسبت به مزه ها چنین احساسی دارم. بعضی وقتها طعم یک غذا یا خوراکی مرا پرت میکند به بخشی از خاطراتم که یادآوریش برایم سخت است یا برعکس خاطراتی را به یادم میآورد که خوشآیند است. – نوروز پر است از آجیلها و خوراکیهای مختلف. با رسیدن نوروز، دوست دارید کدام خوراکی را بخورید؟ ما یکی دو سال است که آجیل نمیگیریم و با پویش «نه به آجیل» همراه هستیم. کلاً خانواده ما با پویشهای اجتماعی همیشه همراهی میکند. اما من عاشق سبزی پلو با ماهی کوکویی هستم که مامان سبزی پلو و بابا ماهی کوکوی آن را درست میکنند. – خانم بنی اعتماد به سختگیری در کار سینمایی معروفند. تا چه اندازه این سختگیری را در کار شما، مخصوصاً هنگام انتخاب یک نقش خاص یا اجرای آن اعمال میکنند؟ مامان سختگیر است و این را همه میدانند؛ اما سختگیریش نسبت به من، از سر مهر مادریست. هیچ وقت نکاتی را که تأکید میکند، جنبه تحمیلی ندارد. وقتی یک نقش به من پیشنهاد میشود، اولین مشاوران من مامان و بابا هستند. اگر پاره ای اختلاف نظر پیش بیاید، دوستان سینماییم مثل حبیب رضایی، محسن قرایی و حامد بهداد که قدمت دوستی من و حامد شاید به ۲۰ سال برسد، به من کمک فکری میدهند. – به عنوان آخرین پرسش، چه خصلتی از پدر و مادر را الگوی زندگیتان قرار داده اید؟ یک خصلت مهم خانوادگی را سرلوحه زندگیم قرار داده ام و آن، اصالت است. پدر و مادر من انسانهای اصیلی هستند و من همیشه تلاش میکنم این اصالت را حفظ کرده و در هر موقعیت و شرایطی به آن پابند باشم.
منبع: ایران سپید

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292
این نوشته در اخبار, متنوع از سراسر وب, گفت و گو ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × 5 =

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *