بررسی مشکلات آموزش آنلاین برای دانش آموزان نابینا

نویسنده: حمیدرضا رضایی: دبیر نابینایان آموزش و پرورش استثنایی استان فارس

در اواخر سال 2019 و اوایل 2020 میلادی از شرق دور و سرزمین چین و ماچین خبر رسید که ویروس مهلک و مسری به نام کرونا در شهر ووان شیوع یافته است. بنا بر مثل معروف مرگ همیشه برای همسایه است، شاید خیلی ها آن را جدی نگرفتند اما از آنجایی که این چینی های تاجر مسلک حدوداً یک پنجم جمعیت جهان را تشکیل می دهند و اندیشه سیطره و برتری بر جهان را در سر می پرورانند و مدام به قصد تجارت یا سیاست در پناه سیاحت در سرتاسر گیتی سیر و سفر می کنند در کوتاه زمانی این سوغات مخوف را با خود به کل جغرافیای زمین بردند و تمام ملل جهان را از این ویروس منحوس متأثر ساختند. کشور ما هم که در زمینه های گوناگون اعم از سیاسی اجتماعی فرهنگی و به ویژه اقتصادی روابط تنگاتنگی با چشم بادامی ها دارد و کالاهای فراوانی را از این کشور وارد می کند، این محصول بدیع و جدید را هم به فهرست بلند بالای واردات خود افزود و یکی از اولین کشورهایی بود که به این ویروس آلوده شد تا در این زمینه از سایرین پیشی بگیرد. خبر ابتلای کشور ما در اواخر بهمن 98 رسانه ای شد. از آنجایی که اولین گزینه برای مهار بیماری های واگیر و ناشناخته قرنطینه و تعطیلی اماکن عمومی و منع آمد و شد است، یکی از اولین مکان هایی که به عنوان محل ازدحام انسانی تعطیل شد مدارس بود که در اوایل اسفند ابلاغ و مدت آن یک هفته اعلام شد اما خوشبینترین دانش آموز هم فکر نمی کرد این تعطیلی آن سال تحصیلی و حتی سال تحصیلی بعد را در بر بگیرد. خوشبختانه ابداعات بشر در هزاره سوم در زمینه نرم افزار و شبکه های اجتماعی به یاری نظام آموزشی آمد و ادامه تحصیل دانش آموزان و دانشجویان در سرتاسر جهان را به رغم همه نقصان ها و نوسان ها و آزمون و خطاها میسر و ممکن نمود اما از آنجایی که همواره اقلیت ها به ویژه در کشورهایی مشابه کشور ما مورد بی توجهی قرار می گیرند، در این شرایط بهرانی هم مغفول ماندند. تحصیل دانش آموزان نابینا و کم بینا به همین سادگیها هم نبود. نظام آموزشی برای آموزش از راه دور استفاده از پیامرسانهای وطنی را الزامی کرد و هرگونه بکارگیری پیامرسانهای خارجی را اکیداً ممنوع ساخت. یک پیام رسان داخلی موسوم به شاد به وسیله ارتباط میان معلمان و یادگیرندگان مبدل گردید اما به دلیل عدم دسترسپذیری شبکه شاد برای نابینایان در همان آغاز این قشر را ناشاد نمود. پس از بحثها و گفتگوهای فراوان با مسئولین امر در خصوص مناسب سازی این پیام رسان برای گروه آسیب دیدگان بینایی، سر انجام بعد از یک سال در دهه فجر 99 خبری مبنی بر دسترسپذیری شاد برای نابینایان منتشر شد که مایه مسرت و شادی گروه هدف گردید اما مشخص شد که تنها گزینه های صفحه ورود قابلیت خواندن توسط صفحه خوانها را دارند و مابقی همان است که بود و آن شادی کم دوام به تلخی کام بدل گشت و این خبر تنها جنبه تبلیغاتی داشت که در این گونه مناسبت ها از این دست اخبار فراوان است. به هر حال «تاکبَک»، صفحه خوان گوشی ها و تبلتها قادر به خواندن آیتمها و آیکنهای شاد نیست. اگر هم کسانی به اتکای مقداری بینایی بتوانند به شاد وارد شوند باز هم تا حد زیادی قادر به استفاده از داده های بار گزاری شده توسط مدارس عادی نخواهند بود؛ چرا که اکثر این مطالب به صورت عکس، پی دی اف و پاورپوینت ارائه شده و باز هم خواندن آنها با صفحه خوان گوشی ناممکن است. در زمان برگزاری آزمونها هم که اگر یک فرد بینا در کنار نابینا نباشد شرکت در آزمون غیر ممکن است. در یک کلام نرم افزار شاد به هیچ عنوان پاسخگوی نیاز نابینایان و کم بینایان نیست و باید عطایش را به لقایش بخشید و به سراغ گزینه های دیگر رفت. گزینه کمکی و دومی که نظام آموزشی در جهت تسهیل ادامه تحصیل دانش آموزان ارائه نمود تدریس دروس مختلف از طریق شبکه آموزش سیما بود که باز هم جنبه عمومی داشت و گروههای خاص در این برنامه دیده نشدند. در دروسی مانند ریاضیات و علوم فیزیک شیمی و موادی از این دست که تدریس صورت بصری میابد کار برای این قشر دشوار می شود.

در جریان آموزش نوظهور آنلاین باید فراگیران نابینا را به دو دسته تقسیم کرد؛ دسته نخست دانش آموزان عمدتاً مقطع ابتدایی هستند که در مدارس ویژه تحصیل می کنند و دسته دوم دانش آموزان مقطع متوسطه هستند که بر اساس طرح تلفیقی در مدارس عادی مشغول به تحصیلند. در مدارس ویژه که تعدادی از آموزگاران هم نابینا هستند پس از مشخص شدن عدم کارایی شاد به نرم افزار تیمتاک که کاملاً دسترسپذیر است رو آوردند اما استفاده از این نرم افزار هم مسائل و مشکلات خاص خود را دارد و به همین سادگیها هم ختم به خیر نمی شود؛ اولاً بسیاری از دانش آموزان مقطع ابتدایی تا کنون با دنیای دیجیتال آشنایی نداشته اند و استفاده از نرم افزار تیمتاک در ابتدا مستلزم یادگیری کار با گوشی های هوشمند و رایانه است ثانیاً برخی از والدین حتی دارای سواد خواندن و نوشتن نیستند و عده بسیار بیشتری هم فاقد سواد رایانه ای و رسانه ای هستند و قادر به همکاری با فرزندان خود نمی باشند؛ در نتیجه نصب و راه اندازی نرم افزار روی دستگاه های دانش آموزان خود چالشی دیگر است که برای حل آن باید یا اولیا و دانش آموزان از همسایگان و بستگان استمداد بطلبند یا معلم نگون بخت که تا پیش از این وظیفه اش تدریس بوده به ناچار در ابعاد فنی به موضوع ورود نموده و تک به تک مشکل هر نفر را رتق و فتق کند. کافی است پیش از آغاز جلسه درس یا در حین آن دانش آموز تازه آشنا با دنیای دیجیتال کلیدی را اشتباه بفشارد تا نرم افزار از تنظیم خارج شود. در این صورت یا جلسه درس را از دست می دهد یا تلاش معلم برای راه اندازی دوباره نرم افزار شاگرد درمانده خود منجر به از دست رفتن ساعت کلاس برای همه خواهد شد.

دسته دوم که دانش آموزان تلفیقی هستند به دلیل تحصیل در مدارس عادی که ابزار کارشان همان شاد است به رغم عدم دسترسپذیری محکوم به استفاده از آن هستند و تنها راه بهره مندی از این پیام رسان برای یادگیرندگان نابینا استقرار مستمر یکی از اعضای خانواده در کنار آنهاست؛ آن هم در طول هفته و یک نوبت از روز که طبیعتاً چنین امکانی وجود ندارد. اولاً همانطور که پیشتر گفته شد برخی از والدین فاقد سواد رسانه هستند. در ثانی بعضی از اولیا شاغلند و به دلیل وابستگی معیشتشان به درآمد حاصل از شغل قادر به ترک کار و نشستن کنار فرزند معلول محصل خود نیستند. سوم اینکه گروهی از والدین مایل به همکاری با فرزند معلول خود نیستند چرا که تحصیل فرزندی با چنین مشخصه ای برای آنها در اولویت قرار ندارد. حال با این اوصاف اگر تعداد فرزند نابینا و محصل یک خانواده بیش از یک نفر باشد مشکلات دو چندان خواهد بود.

یکی از حواس مهم که نقش اساسی را در فرآیند یادگیری فراگیران نابینا ایفا می کند، حس لامسه است. در تعدادی از دروس مانند علوم، فیزیک، شیمی، ریاضیات و جغرافیا لازم است فرد نابینا اشیا و اشکالی را لمس نماید که در این شیوه ناممکن است و تفهیم معانی از این دست به صورت کلامی و انتزاعی و مبتنی بر تخیل و تجسم به اشخاصی که تا کنون از مفهوم مورد نظر هیچ تصور قبلی نداشته اند دشوار می نماید.

عدم پوششدهی اینترنت در همه مناطق، سرعت اندک و نوسانات بسیار و قطعی و وصلیهای بیشمار هم از دیگر معضلات این نوع از آموزش است که خود حکایتی است بس دور و دراز. نکته جالب آن است که علیرغم همه مشکلات و معضلات گفته شده و نشده بسیاری از محصلین و خانواده هایشان شیدا و شیفته این سیستم آموزشی شده اند و شگفت انگیزتر آن که نمرات دانش آموزان به شکل چشمگیری افزایش یافته است؛ اما پس از بررسی های بیشتر در می یابیم که سطح معلومات و دانسته های درسی و میزان درک مفاهیم و معانی به گونه ای اسف بار افت و افول را نشان می دهد. یکی از مهم ترین چالش هایی که سیستم آموزش از راه دور با آن مواجه شده است گسترش فزاینده پدیده شوم تقلب در میان محصلان بوده است که در بسیاری از موارد خانواده ها در این تخلف با فرزندان خود همدست شده اند و حتی در انجام این رفتار ضد اخلاقی از آنان پیشی گرفته اند؛ تا جایی که در آزمون اصلی نیمسال تحصیلی در حالی که معلم می پندارد این شاگرد او است که در آن سوی خط و دستگاه به پرسش ها پاسخ می دهد اما او یکی از اعضای خانواده است که کتاب باز نشسته و به سرعت در لابلای سطور و صفحات، پاسخ سؤالات را میابد و ارسال می کند و اصلاً در آن محیط شخص دانش آموز حضور ندارد. هیچ ابزار کنترلی و نظارتی هم برای چنین پدیده ای پیشبینی نشد در حالی که پر واضح بود این اتفاقات روی خواهد داد. مطمئناً پس از بازگشایی مدارس با معضل ضعف درسی دانش آموزان و مردودی های فراوان مواجه خواهیم شد.

تا اینجا چالش ها و دشواری ها ریشه و منشأ نرم افزاری دارند اما یکی از مهم ترین و بزرگ ترین مشکلات پیش رو موضوع سخت افزار است. بسیاری از دانش آموزان به ویژه در شهرستان ها و روستاهای مناطق محروم اساساً تبلت یا گوشی هوشمندی ندارند و خانواده قادر به تأمین این وسیله ولو لازم و واجب نیست؛ در نتیجه بسیاری از خانواده ها و دانش آموزان دست به دامان در و همسایه و اقوام و خویشاوندان می شوند. دانش آموز دختری در مقطع ابتدایی را می شناسم که هر روز مسافت روستای خودشان تا روستایی که محل سکونت خاله اش است را طی می کند تا بتواند از طریق گوشی او به رویای ادامه تحصیل امیدوار شود. در بسیاری از مواقع چندین دانش آموز به شکلی شدیداً متراکم بر گرد یک گوشی حلقه می زنند در حالی که فلسفه تعطیلی مدارس پیشگیری از چنین ازدحامها و اجتماعاتی بوده است. عده ای در آستانه ترک تحصیل با مساعدت خیرین و کمکهای مردمی شانس ادامه تحصیل را پیدا کردند و هستند کسانی که موفق به استفاده از هیچ یک از راههای مذکور نشده اند و از تحصیل باز مانده اند. بسیاری از دانشآموزانی هم که دستگاهی برای فعالیتهای درسی در اختیار دارند بیشتر در حد لنگه کفش در بیابان است چرا که ناچار هستند تا با تلفن همراه والدین خود که چند سال پیش خریداری شده کار کنند که با نسخه های جدید و به روز نرم افزارها مطابقت ندارد. تا کنون که در ماه پانزدهم تعطیلی مدارس هستیم سازمانهای متولی همچون آموزش و پرورش استثنائی و سازمان بهزیستی اقدام موثری برای تأمین تبلت و گوشی هوشمند انجام نداده اند احتمالاً زمانی موفق به انجام این کار خواهند شد که واکسیناسیون عمومی صورت گرفته و دانش آموزان به مدارس باز گشته اند و در آن هنگام با معضل محصل گوشی به دست مواجه می شویم که عمده اوقات شبانه روز خود را مصروف و معطوف شبکه های اجتماعی می نماید.

منبع: ماهنامه ی مانا.

توسط شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − سه =

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *