هزینه ۵۰ میلیارد تومانی برای اقامت در هتلی که هیچ انسانی به آن پای ننهاده

گذراندن تعطیلات خارج از سیاره‌ی زمین ممکن است برای بیشتر ما مثل داستانی علمی – تخیلی باشد اما بزودی این رویا به مقصدی قابل دستیابی تبدیل خواهد شد.

یوری گاگارین در سال ۱۹۶۱ اولین انسانی بود که به فضا رفت و در ۱۰۸ دقیقه مدار زمین را یک دور کامل پیمود و عصر سفرهای فضایی انسان با این پرواز آغاز شد.

به یمن رقابت بین آمریکا با شوروی، هشت سال بعد از گاگارین، نیل آرمسترانگ، فضانورد آمریکایی موفق شد به فضا سفر کند و اولین انسانی باشد که روی کره‌ی ماه پا گذاشته؛ هرچند برخی معتقدند این سفر بیش از آنکه کار ناسا باشد، حاصل کار هالیوود است اما ماجرای سفرهای توریستی به فضا دیگر خیالی و دروغین نیستند.

توریسمِ فضایی، به سفر فضایی برای تفریح، گذران اوقات فراغت یا کسب‌وکار گفته می‌شود که افراد هزینه‌ی آن را از جیب خودشان می‌پردازند. تا کنون فقط یک بار در سال ۲۰۰۵ یک گروه هفت‌نفره که انوشه انصاری هم جزء آنان بود با فضاپیمای روسی «سایوز» موفق شده‌اند به چنین گردشی بروند.سازمان فضایی روسیهاولین جایی بود که گردشگری فضایی را عملی کرد و تا امروز هیچ‌کس دیگری موفق به این کار نشده است اما شرکت‌های فضایی دیگری در انگلستان و آمریکا هم هستند که برای دستیابی به این هدف تلاش می‌کنند.

«ایستگاه بین‌المللی فضایی» که در مداری به ارتفاع حدود ۴۰۰ کیلومتر از سطح زمین قرار دارد امروزه تنها پایگاه بشر در فضاست اما تاریخ همین جا متوقف نشده و فعالان این حوزه نه تنها به آینده‌ خیلی خوشبینند، بلکه برنامه‌هایی برای ایجاد هتل‌های فضایی در دست دارند.

بعد از اینکه شرکت اسپیس‌ایکس نام خود را به عنوان اولین شرکت فضانوردی خصوصی در تاریخ ثبت کرد، به تازگی شرکت دیگری به نام «اوریون اسپن» (Orion Span)، از طرح خود برای ایستگاه فضایی «آئورورا» به عنوان اولین «هتل لاکچری» در فضا پرده‌برداری کرده است. مهمانان این هتل می‌توانند هیجان قرار گرفتن در جاذبه‌ی صفر و تماشای منظره‌ی حیرت‌آور زمین از فضا را فقط با پرداخت ۹ و نیم میلیون دلار تجربه کنند!

این شرکت مدعی است گردشگران به لطف راه‌اندازی این هتل بزودی قادر خواهند بود به جایی بروند که پیش از این هیچ‌کس برای «تعطیلات» به آنجا نرفته است!

در جریان نشست اسپیس ۲.۰ در سن‌خوزه‌ی کالیفرنیا، مدیر پروژه‌ی بلندپروازانه‌ی ایستگاه آئورورا اعلام کرد این فرصت را به شش نفر – شامل دو نفر کادر پرواز – می‌دهد که از خدمات درجه‌یک اقامت بر فراز سیاره‌ی زمین، به عنوان بخشی از یک ادیسه‌ی دوازده‌ روزه در میان ستارگان، بهره‌مند شوند.

این تجربه که احتمالاً تنها یک بار در طول زندگی نصیب توریست‌های متقاضی می‌شود، به مهمانان اجازه می‌دهد تا بدون ترس از گم‌شدن در فضا، نشاط حضور در جاذبه‌ی صفر و تماشای منظره‌ی خیره‌کننده‌ی زمین را تجربه کنند. بعلاوه آنها افتخار این را خواهند داشت که بطور میانگین روزانه شانزده ‌بار طلوع و غروب خورشید را تماشا کنند!

فرانک بانگر، مدیر اجرایی و بنیانگذار مؤسسه‌ی توسعه‌ی فناوری‌های فضایی اوریون اسپن می‌گوید این هتل در سال ۲۰۲۱ افتتاح می‌شود و از نخستین مهمانانش در سال بعد از آن میزبانی خواهد کرد.

او گفته «ما ایستگاه آئورورا را به عنوان مسیری در فضا به بازار عرضه کردیم که هر آن در دسترس خواهد بود؛ پس از راه اندازی، این ایستگاه فضایی بلافاصله به بهره برداری می‌رسد و مسافران را سریع‌تر و با قیمتی پایین‌تر از قبل به فضا می‌برد».

آقای بانگر می‌گوید هدف او «در دسترس قرار دادن فضا برای همه» بوده؛ با این حال سفر به ایستگاه آئورورا همچنان به یک دوره‌ی آموزشی سه ماهه برای یادگیری کار با تجهیزات ایستگاه فضایی و البته پرداخت صورت حساب ۹ و نیم میلیون دلار برای هر نفر نیاز دارد.

کسانی که علاقمند به شرکت در این سفر هیجان‌انگیز باشند می‌توانند با پرداخت هزینه‌ی حداقل ۸۰ هزار دلار بصورت یک سپرده‌ی آنلاین، اقامتشان در این هتل را پیش‌خرید کنند.

اما آقای بانگر که اوریون اسپان را برای «ایجاد و حفظ جوامع انسانی در فضا» راه اندازی کرده، می‌گوید این پروژه چیزی بیش از ارائه‌ی یک مقصد تفریحی منحصر به فرد است.

او توضیح می‌دهد که ایستگاه آئورورا بطور فوق‌العاده‌ای چندمنظوره است و استفاده‌ای فراتر از یک هتل دارد: «ما به سازمان‌های فضایی که به دنبال دستیابی به فضای پروازی انسان در مدار زمین هستند، مزایای قابل توجهی عرضه می‌کنیم؛ بطوری که آنها فقط کسری از این هزینه را – فقط برای آنچه که استفاده می‌کنند – پرداخت خواهند کرد. بعلاوه ما از تحقیقات پیرامون جاذبه‌ی صفر و تولیدات فضایی حمایت خواهیم کرد».

او مدعی است ساختار این ایستگاه فضایی بگونه‌ای است که ظرفیت آن براحتی می‌تواند بیشتر شود؛ این امکان آئورورا را قادر می‌سازد به موازات تقاضای بازار رشد کند؛ «مثل شهرهای روی زمین که به طرف بالا رشد می‌کنند».

گردشگری فضایی امروزه به عنوان یکی از راه‌های استفاده‌ی تجاری ازفضا شناخته می‌شود و بررسی‌های محققان این حوزه نشان می‌دهد در آینده‌ای نه‌چندان دور، تجارت سودآوری در این عرصه به وجود خواهد آمد؛ چراکه رفتن به فضا به عنوان یکی از رویاهای بشر هر آدمی را وسوسه می‌کند. هرچند فقط افراد خیلی پولدار آن را برای خود ممکن می‌بینند.

با این حال و با توجه به اینکه تعداد آدم‌های پولدار چندان کم نیست، چند شرکت دیگر هم هستند که سفرهای فضایی را به افراد علاقه‌مند عرضه می‌کنند. هزینه‌ی پرواز که در زمان پرتاب فضاپیمای سایوز بین ۲۰ تا ۴۰ میلیون دلار برای هر نفربود، امروزه بطور قابل توجهی کاهش پیدا کرده و نیازی به مدارک علمی هم نیست؛ با این حال همه‌ی مسافران باید آزمون‌های آمادگی جسمانی و آموزش‌های پیش از پرواز را بگذرانند.

شرکت خصوصی «اسپیس‌ایکس» هم با سفینه‌ی فضایی «دراگون» چند سالی است که در این عرصه فعالیت می‌کند. دراگون تنها سفینه‌ای است که می‌تواند به ایستگاه فضایی برود و سالم به زمین برگردد. گرچه این سفینه در حال حاضر فقط محموله‌ی‌های فضایی جا به جا می‌کند اما در اصل برای انتقال فضانوردان ساخته شده است و اسپیس‌ایکس در تفاهمنامه‌ای با ناسا در حال توسعه‌ی قابلیت‌های خود برای انتقال انسان به فضاست.

از سوی دیگر «ویرجین گالاکتیک» که وابسته به شرکت چند ملیتی «گروه ویرجین» و مستقر در انگلستان است نیز در کنار برنامه‌های علمی سفر به فضا، برای توریسم فضایی هم برنامه‌هایی دارد.

اما روسیه که در این عرصه پیشگام بوده، به دنبال افزایش تعداد خدمه‌ی در ایستگاه فضایی بین‌المللی، از سال ۲۰۱۰ به این سو برنامه‌ی گردشگری فضایی خود را متوقف کرده است. گرچه بنا بود از سال ۲۰۱۵ دوباره این کار به جریان بیفتد اما از آن زمان هیچ توریستی از جو خارج نشده است و ایستگاه آئورورا برای مشتاقان سفر به فضا نزدیک‌ترین گزینه به نظر می‌رسد.

منبع: ایسنا

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و ششمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. برای سال 1396، یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. تا به حال، سامانه خدمات بانکی نابینایان در 58 شعبه در 12 بانک کشور اجرایی شده است و این شعبه ها در حال توسعه هستند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید.
این نوشته در اخبار, دنیای فن آوری, متنوع از سراسر وب, مقاله ها, گزارش ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *