تشخیص گلوکوم توسط هوش مصنوعی IBM با اسکن چشم و پایان راه برنامه های یونیورسال ویندوز ۱۰ در پنجمین شماره ی هفته نامه ی دنیای موبایل و کامپیوتر صفحه ی اخبار کامپیوتر

با سلام و احترام به همراهان وبسايت ويژه ی نابينايان شرکت دانش بنیان پکتوس. در پنجمین شماره ی هفته نامه ی دنیای موبایل و کامپیوتر و در صفحه ی اخبار کامپیوتر، پنج خبر از دنیای سخت افزار و نرم افزار کامپیوتر یا رایانه تقدیم شما گرامیان میگردد.

امنیت ابری به کمک بانک ها و فین تک ها خواهد آمد

ابر آروان در جریان هشتمین همایش سیاست های پولی و مشکلات بانکداری، از اضافه شدن امکان اوپن سسمی به CDN اختصاصی بانکی ابرآروان خبر داد.

به گزارش زومیت، «اوپن سسمی» (OpenSesame) یا «کنجد کنجد بازشو» اسم رمزی است که به نهادهای حساس مالی، ازجمله بانک ها، کمک خواهد کرد بدون در اختیار قراردادن «کلید خصوصی» خود به اپراتورهای CDN، از امکانات بی نظیر امنیتی این شرکت ها استفاده کنند.

مجتبی مصطفوی، معمار فناوری و تجارت ابر آروان، در حاشیه ی هشتمین همایش سیاست های پولی و مشکلات بانکداری و تولید گفت: امکان اوپن سسمی به CDN اختصاصی بانکی ابر آروان افزوده شده که با مشارکت داتین به شبکه ی مالی کشور سرویس دهی می کند. سرویس دهی این ابر امنیتی ازطریق فرایند Remote Private Key Offloading و با درنظرگرفتن الزامات شاپرک و شبکه ی بانکی ایران است و از این پس عرضه کنندگان خدمات آنلاین مالی بدون در اختیار گذاشتن کلید خصوصی شان می توانند امن تر و سریع تر از گذشته به کاربرانشان سرویس دهی کنند. همچنین، راهکاری قطعی برای حل مشکلات حملات DDoS دراختیار داشته باشند.

در دو سال گذشته، CDN بانکی ابر آروان بزرگ ترین حملات سایبری کشور را از بانک های داخلی دفع کرده و به گفته ی مصطفوی، ابر آروان با افزودن این امکان به زیرساخت ابری خود، جزو دو عرضه کننده ی CDN در جهان است که چنین خدمتی ارائه می دهد و به کمک آن، امکان استفاده از CDN و DDoS Protection با بیشترین سطح امنیت، برای مشتریان به روز صنعت مالی و بانکی کشور فراهم شده است.

عرضه کنندگان خدمات آنلاین مالی، مانند بانک ها، مؤسسه های مالی، کارگزاری ها، صندوق های سرمایه گذاری، شرکت های تأمین سرمایه و استارتاپ های حوزه ی فین تک (Fintech) همواره درمعرض خطر حملات سایبری، به ویژه حمله ی منع سرویس توزیع شده یا DDoS هستند. افزون بر این، سرعت پاسخ گویی به کاربران وب سایتشان اهمیت فراوانی دارد که نیازمند به کارگیری راهکارهای ابری در پاسخ به این نیازها هستند؛ اما استفاده ی سنّتی از خدمات CDN به در اختیار گذاشتن کلید خصوصی به عرضه کنندگان خدمات CDN نیاز دارد. این در حالی  است که فعالان صنعت مالی کشور بنابر الزامات امنیتی، امکان در اختیار گذاشتن کلید خصوصی خود برای دسترسی به این خدمات را ندارند.

هوش مصنوعی IBM با اسکن چشم، گلوکوم را تشخیص می دهد

هوش مصنوعی IBM قادر به تشخیص زودهنگام بیماری گلوکوم یا آب سیاه خواهد بود. تشخیص دیرهنگام گلوکوم عامل اصلی نابینایی دائمی در بیماران مبتلا به اختلالات چشمی است.

به گزارش زومیت، آب سیاه یا گلوکوم به گروهی از اختلالات چشمی با دلایل متفاوت گفته می شود که روی عصب بینایی چشم تأثیرگذارند و در صورت معالجه نشدن به نابینایی منجر می شوند. گلوکوم دومین عامل نابینایی جهان شناخته شده است. آمارها نشان می دهد درحدود ۳.۵ درصد افراد ۴۰ ساله و بزرگ تر، حدود ۶۰.۵ میلیون نفر در سال ۲۰۱۰، دچار گلوکوم هستند. انتظار می رود در سال های آینده، آمار مبتلایان به این بیماری افزایش پیدا کند.

تشخیص زودهنگام و درمان گلوکوم می تواند از نابینایی دائمی بیمار جلوگیری کند. در مواردی، فرد بیمار مبتلا به گلوکوم بدون آنکه بیماری وی تشخیص داده شود، حتی تا ۴۰ درصد بینایی خود را از دست داده است. درنتیجه، تشخیص به موقع گلوکوم می تواند راهکاری برای جلوگیری از نابینایی باشد.

دانشمندان در بخش تحقیقات IBM و دانشگاه نیویورک، از روش غیرتهاجمی هوش مصنوعی برای تشخیص الگوهای مشخص گلوکوم در داده های مربوط به تصاویر روی شبکیه ی چشم بهره گرفتند و دستاوردهای خود را در قالب مقاله ای علمی منتشر کردند. انتظار می رود نتایج این تحقیق در انجمن تحقیقات بینایی و چشم پزشکی نیز ارائه شود. راحیل گارناوی، از محققان ارشد و مدیر تحقیقاتی IBM، در پست وبلاگ گفت: از نظر بیولوژیکی، رابطه ای بین بینایی و ساختار شبکیه وجود دارد. در تحقیقات انجام شده، سعی کردیم وضعیت بینایی را ازطریق ساختار چشم بررسی کنیم.

یکی از مشکلات مربوط به آزمایش های مرسوم برای تشخیص گلوکوم آن است که معمولا تشخیص بیماری برمبنای اطلاعاتی استوار است که خود فرد بیمار به پزشک ارائه می دهد. برخی مطالعات نشان می دهد عواملی ازجمله هوشیاری و زمان آزمایش در ساعات روز، می تواند بر نتایج تشخیصی تأثیر بسزایی داشته باشد و نتایج را تحت تأثیر قرار دهد.

سیستم مبتنی بر هوش مصنوعی IBM از تصاویری سه بعدی توموگرافی شبکیه (OCT) برای تشخیص گلوکوم استفاده می کند. به الگوریتم یادگیری ماشین آموزش داده می شود مقادیر و شاخص های مربوط به آزمون میدان بینایی یا VFI را بررسی کند. باتوجه به بررسی ها، معلوم شد میزان خطای این سیستم مبتنی بر هوش ماشینی، تنها ۲ درصد بوده است. درنتیجه، الگوریتم تشخیص گلوکوم IBM می تواند درمقایسه با آزمایش های سنّتی برای بررسی  اعصاب شبکیه، دقت بیشتری داشته باشد. گارناوی در ادامه ی صحبت هایش اضافه می کند: آزمون میدان بینایی یا VFI می تواند وضعیت بینایی چشم را مشخص کند. سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند علاوه بر ارائه ی نتایج دقیق تر، فرایند بررسی وضعیت سلامت چشم بیمار را با سرعت بیشتری بررسی می کنند. براساس مطالعات، اطلاعات ساختاری که توسط OCT گرفته می شود، حاوی داده هایی است که وضعیت بینایی چشم را نشان می دهد. این اطلاعات برای متخصصان بسیار مفید خواهد بود و درنهایت، به تشخیص زودهنگام گلوکوم منجر خواهد شد.

محققان IBM معتقد هستند الگوریتم مبتنی بر هوش مصنوعی جدید می تواند اطلاعات دقیق تری در اختیار پزشکان قرار دهد و دیگر نیازی به چندین آزمایش مختلف نخواهد بود. گارناوی اضافه کرد: اساس کار ما برپایه ی فناوری های نوین بنا نهاده شده که می تواند با استفاده از روش های مناسب تجزیه و تحلیل به سرعت وضعیت بیماری و اختلال بینایی را تشخیص دهد. چنین قابلیتی می تواند به صورت حرفه ای به تشخیص زودهنگام اختلالات بینایی پیشرفته کمک کند که خود به درمان سریع تر و جلوگیری از نابینایی بیماران مبتلا به گلوکوم منجر می شود.

آی بی ام، تنها شرکتی نیست که به توسعه ی روش های مبتنی بر هوش  مصنوعی برای تشخیص بیماری های چشم توجه نشان می دهد. بخش سلامتی آلفابت با نام Verily نیز برنامه های مطالعاتی برای سلامت در پیش گرفته است. وریلی و بخش تحقیقاتی هوش مصنوعی گوگل، سیستمی برای تشخیص رتینوپاتی دیابتی (DR) توسعه دادند. این سیستم مبتنی بر هوش مصنوعی در بیمارستان تخصصی چشم آراویند در مادوری هند بهره برداری شد. همچنین، استارتاپ Idx نیز در سال ۲۰۱۸ موفق شد سرمایه ی ۳۳ میلیون دلاری برای سیستم تشخیص رتینوپاتی دیابتی مبتنی بر هوش مصنوعی جذب کند. پیش تر نیز گفته شده بود هوش مصنوعی دیپ مایند می  تواند ۹۴ درصد بیماری های چشم را تشخیص دهد.

برنامه های یونیورسال ویندوز ۱۰ به پایان راه رسیدند

طبق گفته ی پاول توروت، تحلیلگر مطرح مسائل مایکروسافت، برنامه های یونیورسال ویندوز ۱۰ به زودی از این پلتفرم کنار خواهند رفت.

به گزارش زومیت، به نظر می رسد یکی  دیگر از پروژه های جاه طلبانه ی مایکروسافت به پایانِ راه  خود نزدیک شده است. برنامه  های یونیورسال ویندوز ۱۰ که روزی قرار بود تجربه ای مشترک از اجرای اپلیکیشن ها را روی دستگاه های مختلف ویندوز ۱۰ به ارمغان بیاورد، اکنون دیگر همان استقبال اندکِ توسعه دهندگان در سال های گذشته را نیز ندارد. مایکروسافت از سال ۲۰۱۵، شبانه روز روی این پروژه ی بزرگ وقت گذاشته بود تا از این طریق بتواند توسعه دهندگان را به ساخت اپلیکیشن برای طیف وسیعی از دستگاه های اجراکننده ی ویندوز ۱۰ شامل موبایل، تبلت، پی سی، هولولنز، سرفیس هاب و ایکس باکس ترغیب کند.

با وجود این، اکنون شرایط کاملا دگرگون شده است. با گذار از دوران برنامه های یونیورسال، ردموندی ها پروژه ی Centinnial را رونمایی کردند که به واسطه ی آن توسعه دهندگان می توانستند بدون هیچ تغییری در کد، برنامه ی Win32 خود را در استور مایکروسافت منتشر کنند. در این اواخر نیز، آن ها به وب اپلیکیشن های پیش رونده روی آوردند که برنامه های تحت وب را با ویژگی های بومی ویندوز ادغام می کرد.

تلاش های اخیرِ مایکروسافت برای ترغیب توسعه دهندگان شامل اجازه ی دسترسی به APIهای یونیورسال بود که پیش تر در پلتفرم های قدیمی تر دات نت و WPF و WinForms استفاده می شدند؛ APIهایی نظیر موقعیت جغرافیایی و هوش مصنوعی ویندوز و یادگیری ماشین.

حال طبق گفته ی پاول توروت (Pavel Thurrott)، یکی از تحلیلگران مسائل مایکروسافت، بازی برای پلتفرم یونیورسال تمام شده و توسعه دهندگان دلیل قانع کننده ای برای پشتیبانی از این پلتفرم نمی بینند. نیاز به  برنامه نویسی مجدد اپلیکیشن و محدود بودنِ طیفِ کاربران، از دیگر دلایل منع کننده ی توسعه دهندگان برشمرده می شود.

ضعف پلتفرم یونیورسال بر فروشگاه نرم افزاری ویندوز ۱۰ نیز تأثیر منفی خواهد گذاشت. ازآنجاکه اکنون با پشتیبانی رسمی ویندوز ۱۰ از وب اپلیکیشن های پیش رونده، کاربران می توانند مستقیما ازطریق مرورگر برنامه ی مد نظرشان را نصب کنند، موضوع یادشده تأثیرگذاری دوچندان خواهد داشت.

توروت می گوید: تا آنجاکه  می دانم، برنامه های بومی آینده ی ویندوز رابطه ی اندکی با مایکروسافت استور خواهند داشت. انتظار ندارم این فروشگاه حذف شود؛ اما انتظار دارم پلتفرم یونیورسال ویندوز، به خصوص روی نسخه ی دسکتاپِ ویندوز، کنار گذاشته شود. در این میان، مایکروسافت استور اهمیت کمتری برای اغلب کاربران و توسعه دهندگان پیدا خواهد کرد.

پیش تر مایکروسافت بخش موسیقی و کتاب را از فروشگاه خود حذف کرده بود که شائبه هایی درباره ی توقف فعالیت مایکروسافت استور را به وجود آورده بود. حال باید منتظر ماند و دید که غول نرم افزاری دنیا چه تصمیمی در آینده اتخاذ خواهد کرد.

تکنیک جدیدی برای ساخت باتری های لیتیوم با دوام

پژوهشگران پوششی نانو از جنس نیترید بور را برای تثبیت الکترولیت های جامد درون باتری های لیتیوم فلزی توسعه دادند که علاوه بر تضمین ایمنی باتری، عمر آن را نیز افزایش می دهد.

به گزارش زومیت، با افزایش وابستگی به منابع تأمین انرژی دستگاه های قابل حمل و رواج وسایل نقلیه ی برقی، موضوع بهبود قابلیت ذخیره ی انرژی و افزایش طول عمر و در عین حال ایمن بودن باتری اهمیت بیشتری پیدا می کند. به تازگی گروهی از پژوهشگران دانشگاه کلمبیا تحت هدایت یوآن یانگ اعلام کرده اند که با ایجاد یک پوشش نانویی از نیترید بور برای تثبیت الکترولیت های جامد موجود در باتری های لیتیوم فلزی، روشی برای افزایش طول عمر و ایمنی باتری پیدا کرده اند. یافته های آن ها در مجله ی Joule منتشر شده است.

اگرچه باتری های لیتیوم یون معمولی در حال حاضر به طور گسترده در زندگی روزمره مورد استفاده قرار می گیرند، ولی آن ها دارای تراکم انرژی پایینی هستند که منجر به کوتاه تر شدن طول عمر باتری می شود و به علت اینکه درون آن ها الکترولیت مایع قابل اشتعالی وجود دارد، امکان آتش  گرفتنشان نیز وجود دارد.

تراکم انرژی در باتری های لیتیوم یون می تواند ازطریق جایگزینی آند گرافیتی باتری با فلز لیتیوم بهبود پیدا کند: ازنظر تئوریکی، ظرفیت فلز لیتیوم درمقایسه با گرافیت، ازنظر مقدار شارژی که می تواند تحویل دهد، تقریبا ۱۰ برابر بیشتر است. اما در جریان آبکاری لیتیوم، اغلب دندریت هایی شکل می گیرند و اگر این ریشه ها به غشای جداکننده ی باتری نفوذ کند، می تواند مدارهای کوتاهی ایجاد کند که ازنظر ایمنی باتری یک مشکل محسوب می شود. یانگ می گوید:

ما تصمیم گرفتیم که روی الکترولیت های جامد سرامیکی تمرکز کنیم. آن ها درمقایسه با الکترولیت های قابل اشتعال معمول موجود در باتری های لیتیوم، ازنظر ایمنی و تراکم انرژی بهتر هستند. ما مخصوصا به باتری های لیتیومی جامد قابل شارژ علاقمندیم زیرا آن ها کاندیداهایی برای ذخیره انرژی های نسل آینده هستند.

اکثر الکترولیت های جامد، سرامیکی هستند و بنابراین غیرقابل اشتعال هستند. این امر موجب مرتفع شدن نگرانی های مرتبط با ایمنی باتری می شود. علاوه بر این، الکترولیت های جامد سرامیکی دارای قدرت مکانیکی بالایی هستند و می توانند مانع از رشد دندریت های لیتیومی شوند. در چنین شرایطی می توان از فلز لیتیوم به عنوان آند باتری استفاده کرد. با این حال، بیشتر الکترولیت های جامد دربرابر لیتیوم ناپایدار بوده و به راحتی توسط فلز لیتیوم خورده می شوند و بنابراین در این باتری ها قابل استفاده نیستند. کویان چنگ نویسنده ی دیگر مقاله می گوید:

لیتیوم فلزی است که برای افزایش تراکم انرژی ضروری است و بنابراین مهم است که ما بتوانیم از آن به عنوان آند الکترولیت های جامد استفاده کنیم. به منظور انطباق الکترولیت های جامد ناپایدار به کاربردهای حقیقی، ما باید لایه ی محافظ پایداری (ازنظر شیمیایی و مکانیکی) را توسعه دهیم تا بتوانیم از الکترولیت های جامد دربرابر آند لیتیوم محافظت کنیم. این واسط باید ازنظر الکتریکی بسیار عایق باشد و در عین حال ازنظر یونی رسانا باشند یعنی امکان انتقال یون های لیتیوم را فراهم کند. علاوه بر این، این واسط باید بسیار نازک باشد تا موجب کاهش تراکم انرژی باتری نشود.

صفحه ی لیتیم آلومینیوم تیتانیوم فسفات (LATP) به محض تماس با فلز لیتیوم کاهش می یابد. واکنش جانبی شدید بین لیتیوم و الکترولیت جامد طی چندین چرخه باتری را از کار می اندازد. یک غشای مصنوعی نیترید بور ازلحاظ شیمیایی و مکانیکی دربرابر لیتیوم مقاوم است. این غشا ارتباط الکتریکی LATP و لیتیوم را قطع می کند ولی در عین حال با ممکن ساختن جریان یونی، موجب پایداری چرخه می شود. مسیرهای یونی با استفاده از پلی اتیلن اکسید (ٰPEO) ایجاد می شود.

پژوهشگران برای پرداختن به این چالش ها، با همکاران خود در آزمایشگاه ملی بروکهیون و دانشگاه شهر نیویورک همکاری کردند. آن ها از رشته های نانویی نیترید بور به عنوان لایه ی محافظ ممانعت کننده از تماس الکتریکی بین فلز لیتیوم و رسانای یونی (الکترولیت جامد) استفاده کردند. علت استفاده ی آن ها از نیترید بور این بود که این ماده ازلحاظ شیمیایی و مکانیکی دربرابر فلز لیتیوم پایدار است و درجه ی بالایی از عایق سازی الکتریکی را مهیا می کند. پژوهشگران لایه ی نیترید بور را طوری طراحی کردند تا مجراهایی داشته باشد که یون های لیتیوم از آن ها بتواند عبور کند. در این شرایط نیترید بور به عنوان یک عایق عالی عمل می کند. علاوه بر این، دسترسی به نیترید بور و آماده سازی آن آسان است. چنگ می گوید:

درحالی که در مطالعات پیشین از لایه های محافظ پلیمری استفاده می شد که ضخامت آن ها به ۲۰۰ میکرومتر هم می رسید، رشته های مورد استفاده در این طرح تنها ۵ تا ۱۰ نانومتر ضخامت دارند و در چنین حدی از نازکی، تراکم انرژی باتری پایین نمی آید و عمل محافظت نیز به خوبی انجام می شود. این ماده، کاملا از هجوم فلز لیتیوم به الکترولیت جامد ممانعت می کند. درست مانند یک جلیقه ی ضد گلوله، ما برای الکترولیت های جامد ناپایدار یک جلیقه ی ضد فلز لیتیوم توسعه دادیم و با این نوآوری طول عمر باتری های لیتیوم بیشتر می شود.

اکنون پژوهشگران در حال پیاده کردن روش خود روی طیف وسیعی از الکترولیت های جامد ناپایدار و نیز بهینه کردن بیشتر لایه ی محافظ هستند. آن ها انتظار دارند که بتوانند باتری های جامد دارای عملکرد بالا و طول عمر طولانی را به مرحله ی تولید برسانند.

برنامه نویس بلژیکی موفق به حل پازل فراموش شده ی MIT شد

حل پازل MIT که حتی مدیران آزمایشگاه CSAIL هم آن را فراموش کرده بودند، قرار بود ۳۵ سال طول بکشد. ولی در کمال شگفتی، برنامه نویسی جوان و بدون تحصیلات آکادمیک، تنها در عرض ۳.۵ سال پازل را حل کرد.

به گزارش زومیت، در ابتدای آوریل ۱۹۹۹، یک کپسول زمان برای معمار سرشناس آن زمان، فرانک جیری (Frank Gehry) به همراه دستورالعملی فرستاده شد که نحوه ی استفاده از آن در طراحی ساختمانی که درنهایت تبدیل به آزمایشگاه هوش مصنوعی و علوم کامپیوتر MIT موسوم به CSAIL شد، را توضیح داده بود. این کپسول زمان در اصل موزه ی تاریخ کامپیوتر محسوب می شد که شامل ۵۰ مورد از اقلامی بود که توسط افرادی مانند بیل گیتس و تیم برنرز-لی (Tim Berners-Lee)، خالق دنیای وب، استفاده شده است.

در پازل ریوست، پس از ۸۰ تریلیون بار محاسبه ی مجذور اعداد و چند عملیات کوچک دیگر، عبارتی تبریک آمیز تولید خواهد شد

قرار نبود که این کپسول زمان را زودتر از ۳۵ سال باز کنند، مگر اینکه کسی بتواند پازل رمزنگاری شده ای (cryptographic) که در طراحی آن تعبیه شده بود را حل کند. پازل مذکور را ران ریوست (Ron Rivest) طراحی کرده بود که حرف آر (R) ابتدایی در کلمه ی اختصاری RSA اشاره به او دارد. RSA، بدون شک، یکی از مهم ترین پروتکل های رمزنگاری تاریخ است که تاکنون ساخته شده است. او می گوید قرار نبود این پازل خیلی پیچیده باشد؛ بلکه فقط هدفش این بود طوری طراحی شود که حل آن توسط کامپیوتر دقیقا ۳۵ سال طول بکشد؛ نه کمتر و نه بیشتر.

۱۵ آوریل ۲۰ سال پس از روزی که ریوست این پازل را معرفی کرد، برنارد فابروت (Bernard Fabrot)، یک برنامه نویس بلژیکی بدون تحصیلات آکادمیک، موفق به حل آن شد. دستورالعمل اصلی پازل می گوید که راه حل آن را باید به مدیر آزمایشگاه علوم کامپیوتر ارسال کرد، ولی فابروت از اینکه می دید این آزمایشگاه دیگر وجود ندارد، بسیار شگفت زده بود. در حقیقت، آزمایشگاه نامبرده در سال ۲۰۰۳ با آزمایشگاه هوش مصنوعی دانشگاه MIT ادغام شد تا CSAIL شکل بگیرد. او می گوید که دانیلا راس (Daniela Rus)، مدیر فعلی آزمایشگاه CSAIL، روحش هم از وجود چنین معمایی خبر نداشت.

در پازل ریوست، باید نتیجه ی ۸۰ تریلیون بار محاسبه ی مجذور یک عدد را محاسبه کرد. به عنوان مثال، مجذور عدد دو برابر است با چهار؛ مجذور چهار برابر است با ۱۶ و به همین منوال این عملیات را باید ۸۰ تریلیون بار تکرار کرد. در پایان، عدد حاصل و عددی که در دستورالعمل به آن اشاره شده است را باید در عملیات دیگری به کار برد تا به عدد جدیدی دست یافت که بتوان آن را به شکل یک عبارت کوتاه تبریک آمیز ترجمه کرد. ریوست و فابروت این عبارت را فاش نکرده اند؛ عبارت صحیح در زمان بازگشایی کپسول زمان در روز ۱۵ می اعلام خواهد شد.

نکته ی مهم در این معما، لزوم اجرای عملیات های ترتیبی است؛ یعنی، نباید انتظار داشت که با انجام محاسبات به صورت موازی، سریع تر به پاسخ صحیح دست یافت. برای رسیدن به پاسخ، در هر لحظه فقط می توان یکی از مراحل فرایند مجذورسازی را تنها با استفاده از پاسخی که از مرحله ی پیش به دست آمده است، انجام داد؛ بنابراین، استفاده از کامپیوترهای بیشتر یا حتی یک ابرکامپیوتر هیچ کمکی به حل مسئله نخواهد کرد. براساس قانون مور و باتوجه به مدت زمان مورد نیاز برای اجرای عملیات مجذورکردن اعداد در سال ۱۹۹۹، ریوست اینچنین برآورد کرده بود که محاسبه ی پاسخ این پازل تقریبا باید ۳۵ سال طول بکشد.

فابروت که به عنوان یک برنامه نویس و توسعه دهنده ی مستقل کار می کند، می گوید سال ۲۰۱۵ به طور تصادفی با این پازل برخورد کرد. اگرچه ریوست کد پازل را در ابتدا به صورت جاوا منتشر کرده بود، ولی فابروت به این نتیجه رسید که اگر از کتابخانه گنو (GNU Multiple Precision Arithmetic Library) استفاده کند بهتر می تواند آن را حل کند. این ابزار، نرم افزاری رایگان و غنی از توابع مختلف است که با استفاده از زبان برنامه نویسی C و برای انجام دقیق محاسبات ریاضی طراحی شده است. بنابراین او یکی از هسته های پردازنده ی مرکزی کامپیوتر شخصی خود را به انجام عملیات مجذورسازی اعداد اختصاص داد تا بتواند این پازل را حل کند. او می گوید کامپیوتر او به صورت ۲۴ ساعته در تمام طول هفته مشغول اجرای این عملیات بود و تنها وقفه هایی که در روند کار اتفاق می افتاد، زمانی بود که او به مسافرت می رفت یا جریان برق قطع می شد.

وی می گوید: به هیچکس جز دوستان نزدیکم نگفته بودم که دارم این پازل را حل می کنم. می دانستم که یک شانس بیشتر ندارم، اما اگر این حرف را به دیگران می گفتم آن ها می توانستند یک پردازنده ی قوی تر استفاده کنند و من را شکست بدهند.

سه و نیم سال بعد، فابروت درنهایت توانست ۸۰ تریلیون عملیات مجذورسازی را به اتمام برساند و راه حلی برای پازل پیدا کند. او، در بهترین زمان ممکن توانسته بود به این مرحله برسد. خودش از این موضوع خبر نداشت، ولی گروهی از دانشمندان علوم کامپیوتر و کارشناسان کریپتوگرافی در حال کار روی پروژه ای به نام کریپتوفاژ (Cryptophage) بودن که از سخت افزارهای ویژه ای بهره می بردند که به طور خاص برای حل پازل MIT طراحی شده بودند.

گروه کریپتوفاژ به رهبری سایمون پیفرز (Simon Peffers)، مهندس سابق اینتل، مشغول جست وجو برای یافتن توابع تأخیر معتبری بودند که بتوانند از آن ها به عنوان یک مکانیسم امنیتی برای بلاک چین هایی مانند اتریوم استفاده کنند. توابع تأخیر قابل تأیید، تحلیل مدرنی از کار اولیه ی ریوست درباره ی کریپتوگرافی دارای تأخیر زمانی است و راه حل آن ها تنها با استفاده از اجرای عملیات های ترتیبی به دست می آید. پیفرز می گوید گروه کریپتوفاژ در جریان پژوهش های خود به پازل ریوست برخورد کرد و فکر کردند که این معما، بستر خوبی برای آزمایش یافته های حاصل از پژوهش های آن ها است.

آن ها از ابتدای ماه مارس شروع به اجرای الگوریتمی کردند که اردینک ازتورک (Erdinc Ozturk)، پژوهشگری از دانشگاه Sabanci، آن را طراحی کرده بود و طوری بهینه سازی شده بود تا میزان وقفه های بین عملیات های مجذورسازی را کاهش بدهد. این الگوریتم با استفاده از یک آرایه ی دروازه ی برنامه پذیر در محل (FPGA) اجرا شد که تراشه ای چندمنظوره است که با هدف اجرای تنها یک الگوریتم خاص برنامه ریزی و طراحی شده است و همین عامل باعث می شود که نسبت به پردازنده های عمومی، از کارایی بیشتری برخوردار باشد. این مدار FPGA در زمان استفاده از الگوریتم ازتورک، عملکردی ۱۰ برابر سریع تر از پردازنده های گران قیمت تجاری دارند که نرم افزارهای غیر بهینه سازی شده را اجرا می کنند.

فابروت زمانی به پاسخ رسید که کریپتوفاژها با استفاده از ابزارهایی که به این منظور طراحی شده  اند، تازه درصدد یافتن پاسخ برآمده بودند

گروه کریپتوفاژ باتوجه به کارایی محاسبات این تراشه برآورد کرده بودند که عصر روز دهم مه به پاسخ صحیح پازل MIT دست خواهند یافت؛ یعنی، دقیقا دو ماه بعد از آنکه محاسبات را شروع کردند؛ ولی، زمانی که به MIT رفتند تا آن ها را از این موضوع آگاه کنند، ریوست به آن ها گفت که از فابروت شکست سختی خورده اند.

ریوست می گوید: پیش از اینکه این دو نفر دقیقا در یک روز بیایند و بگویند سؤال شما را حل کردیم، هیچ کس پیش ما نیامده بود. تصادف شگفت انگیزی است.

ریوست به این نکته اعتراف می کند که میزان سختی پازل خود را اشتباه برآورده کرده است. پیش بینی پیشرفت های فناوری برای آینده های نسبتا دور کار مشکلی است و ریوست می گوید او به احتمال وقوع پیشرفت های غیرمنتظره ای مانند ابداع تراشه های EPGA توجه نکرده بود. این تراشه ها در گذشته به اندازه ی زمان حال پیچیده و در دسترس نبودند.

اگرچه کریپتوفاژها نتوانستند اولین کسانی باشند که این پازل را حل می کنند،  ولی پیفرز می گوید آن ها هم در مراسم بازگشایی کپسول زمان که ۱۵ مه برگزار می شود، شرکت خواهند کرد. تنها طراحان کپسول هستند که از همه ی محتوای آن آگاه هستند و دیگران تنها می دانند که آن کپسول با مشارکت و همیاری افرادی مانند تیم برنرز-لی (مخترع شبکه ی جهانی وب)، باب متکالفی (مخترع اترنت)، بیل گیتس (یکی از سازندگان نسخه ی اصلی Altair BASIC، اولین محصول مایکروسافت) ساخته شده است. فابروت می گوید به شدت مشتاق است که نسخه ی اصلی Zork که یکی از اولین بازی های کامپیوترهای خانگی است و در این کپسول قرار دارد، را ببیند.

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292
این نوشته در آرشیو اخبار, اخبار, دکه خبر, سخت افزار, نرم افزار, کامپیوتر, گزارش, گفت و گو ارسال و , , , , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *