دغدغه های مددکار نابینای مرکز خزانه/ما دشمن مددجویان نیستیم، سرمان شلوغ و دستمان خالیست

مددکار و مددجو دو واژه در هم تنیده اند افرادی که موجودیت شان به هم گره خورده است. از دیرباز همواره مددکاران و مددجویان سازمانهای حمایتی با هم درارتباط بودند و مددجویان بیشترین ارتباط را با این افراد دارند تا مشکلاتشان را از طریق آنان به گوش مسئولان ستادی برسانند و خدمات مورد نیازشان دریافت کنند.
اما این ارتباط دو سویه همواره با مشکلاتی و چالشهایی روبه روست. مدتهاست که شکوه های بسیاری از برخوردهای بد و ناکارآمدی مددکاران از طریق مددجویان به گوش میرسد، مثلاً فلان مددکار جواب تلفنمان را نمیدهد. برای دریافت هر خدمتی به مددکار مراجعه کردیم گفتند نداریم و مددجویان را سر می دوانند. خدمات را فقط به نورچشمیانشان میدهند و… بارها و بارها تماسهای بسیاری از سوی شما مخاطبان عزیز داشتیم که گله های بیشماری را به تحریریه منتقل کردید. حال میخواهیم با هم همراه شده و پای صحبتهای یکی از مددکاران   بنشینیم تا روی دیگر این گلایه ها را از زاویه دید آنان بخوانیم. عبدالله دادخواه مددکاریست که بر اثر بیماری RP  دچار کمبینایی شده و به گفته خودش این بیماری تا جایی پیشرفت کرده که برای تردد باید از عصای سفید استفاده کند. او دارای مدرک کارشناسی ارشد روانشناسی است و ۱۸ سال است که در سازمان بهزیستی فعالیت میکند. دادخواه هشت سال از این عمر کاری را به عنوان مددکار در بهزیستی خزانه پای میز خدمت مددجویانش مینشیند و برایمان از این هشت سال میگوید: «در بهزیستی خزانه شش هزار پرونده داریم و پنج مددکار که هر کدام از ما مسئولیت رسیدگی و پاسخگویی به هزارو دویست پرونده را بر عهده داریم. پرونده هایی که رسیدگی شان بر عده ماست مربوط به مناطق ۹-۱۰-۱۱- و ۱۷ تهران است و بیشتر سرو کارمان با معلولان شنوایی، بینایی، جسمی_حرکتی و ذهنی است که خود دارای زیر شاخه های مختلفی است.» -با این اوصاف هر مددکار روزانه جوابگوی ۱۲۰۰ نفر است؟ «با وضعیت نیروی انسانی که سازمان بهزیستی دارد و این حجم از پرونده ها نمیتوانیم کاری انجام دهیم یا نیروی را به کادر مددکاری اضافه کنیم. بد نیست مخاطبانتان این را هم بدانند که از این ۵ مددکار  سه نفر نیروی طرحی هستند و بعد از دو سال که کارشان به اتمام برسد جمع ما را ترک میکنند و باید منظر نیروی طرحی جدید بمانیم. با آمدن نیروی جدید تا این افراد به چم و خم کار و ریزه کاری پرونده ها سر درآورند ماه ها زمان میبرد و قطعاً نارضایتی هایی هم از سوی مددجویان شکل خواهد گرفت.»- با توجه به این حجم از پرونده ها هر مددکار روزانه چند ملاقات حضوری دارد و چند تلفن را پاسخ میدهد؟ «هر مددکار توانایی بررسی و پاسخگویی به ۵۰ پرونده را دارد و عملاً پاسخگویی به این تعداد از مددجویان غیرممکن است. برای آنکه کمبود نیرو اختلالی در روند خدمترسانی ما ایجاد نکند. فردی نابینا را برای پاسخگویی به تلفنهای مددجویان در نظر گرفتیم و اطلاعات اولیه را به او منتقل کردیم تا مددجویانی که با ما تماس میگیرند و نیازمند اطلاعات اولیه هستند با این فرد صحبت کرده و اگر نیاز به اطلاعات تخصصی داشته باشند به مددکار مربوطه وصل خواهند شد به این صورت میتوانیم حجم عظیمی از تلفنها را کنترل کنیم. تازه این بخش پاسخگویی تلفنی ماست روزانه هر مددکار بالای ۴۰ ملاقات حضوری با مددجویانشان دارد که برای دریافت خدمات یا تشکیل پرونده به بهزیستی  خزانه مراجعه میکنند.» – اصولاً وظیفه یک مددکار در قبال مددجویانش چیست؟ «توضیح تخصصی و آکادمیک وظیفه مددکار را نمیدانم ولی آنچه که در این سالها تجربه کردم آن است که مددکار باید صفر تا صد نیازهای مددجویانش را مورد مطالعه قرار دهد، پیگیری کرده تا به نتیجه مطلوب و رضایت بخش دست یابد. در بهزیستی به خاطر کمبود نیروی انسانی، افراد نمیتوانند به طور کامل وظیفه شان را به عنوان مددکار انجام دهند. ما صرفاً بر اساس آیین نامه های که سازمان بهزیستی ابلاغ میکند برای خدماتی همچون کمک هزینه های درمان، خدمات مسکن، مناسبسازی، توانمندسازی، دانشجویی و خدمات اشتغال رابط میان مددجویان و ستاد بهزیستی هستیم.» -چه چیزی سبب میشود برخی از مددکاران در مقابل مددجویانشان از کوره در بروند و برخوردهای نامناسبی را با ارباب روجو داشته باشند؟ «دو حالت برای شکایت مددجویان از مددکارانشان وجود دارد.  حالت اول؛ مددجویان از امکانات و پتناسیلهای سازمان مطلع نیستند و گاهی تقاضاهایی دارد که امکانپذیر نیست و هنگامی که مددکارشان میگوید نمیشود افراد نمی پذیرند و فکر میکنند مددکار نمیخواهد کارشان را پیگیری کند و طفره میرود. بعضی از مددجویان میگویند شماها حق ما را میخورید. شاید بد نباشد که مددجویان بدانند با توجه به نظارتهایی که در مراکز بهزیستی صورت میگیرد همچین کاری غیرممکن است که مددکار دخالتی در عدم کمک سازمان به مددجویش داشته باشد. زمانی هم که مددکاران خدماتی را به مددجو از طریق سازمان میدهند حتی متوجه نمیشوند فرد این تسهیلات را دریافت کرده یا نه. مگر آنکه در مراجعه بعدی فرد، مددکار بانک اطلاعاتی اش را چک کند و از دریافت خدمت قبلی مطلع شود. حالت دوم؛ حضور افراد غیر متخصص در کادر مددکاری است. بسیاری از افرادی که به عنوان مددکار با مددجویان در ارتباط هستند نه تحصیلات مرتبط با مددکاری دارند و نه برای این سمت آموزشهای لازم را دیده اند. با توجه به کمبود نیرو در بخش مددکاری هر فردی با هر میزان دانشی را دراین پست قرار دادند و بعضی از این افراد توانایی و روحیه کار کردن به عنوان یک مددکار را ندارند به همین علت شاهد برخوردهای زننده از سوی مددکاران هستیم. البته این تنشها میان مددجو و مددکار یکطرفه نیست و گاهی مددجویان بر این تنشها میافزایند. مواردی را خود تجربه کردم به این صورت که مددجو از من درخواست ویلچر برقی دارد، کمک سازمان بهزیستی برای این کالا فقط ۴ میلیون تومان است و قیمت این محصول در بازار بیش از ۲۰ میلیون تومان، مابقی هزینه ها را خود مددجو باید تامین کند. وقتی این را میشنود عصبانی شده و شروع به داد و بیداد میکند و فکر میکند مددکار نمیخواهد تمام مبلغ را به او تعلق گیرد. متاسفانه مددکار میان مراجعه کننده و ستاد مرکزی سرگردان است از طرفی سیلی از تقاضاها و نیازهای ضروری معلولان را دارد  از طرفی دیگر دستش از سوی سازمان خالیست و نمیتواند به کم شدن مشکلات مددجویان  کمکی داشته باشد. تمام این مشکلات جمع شده و تبدیل به انباری از باروت میشود که یک طرف آن مددکار ایستاده و طرف دیگر مددجو و هر لحظه ممکن است یکی از این دو گروه  کبریتی بر این انبار بکشد و دعوا میانشان شکل گیرد.»_ به طور میانگین مددجویان چند بار در سال باید به مددکار مراجعه کنند تا پرونده هایشان بایگانی نشود، مخصوصاً معلولانی که شاغل هستند و هیچ خدمتی از بهزیستی دریافت نمیکنند؟ «مددجویان هر زمان که احساس میکند نیاز به دریافت خدمتی از سازمان دارند میتوانند به مددکار مراجعه نمایند و هیچ محدودیتی وجود ندارد. اما برای آن دسته از مددجویانی که نیازی به دریافت خدمت از سازمان بهزیستی  ندارند باید بگویم سازمان بهزیستی مقرر کرد است هر فرد معلول باید هر چهار سال یکبار به کمیسیون پزشکی مراجعه کرده و درصد و میزان معلولیت اش  را مشخص نمایند و ارزیابی جدید معلولیت را در پرونده و کارت اش ثبت نماید.  حال برخی از معلولان به ویژه دوستان نابینایمان میگویند: “ما که نابینای مطلق هستیم و قرار نیست خوب شویم چرا باید هر دفع به کمیسیون پزشکی مراجعه کنیم ” با این استدلال سالها به مددکار پرونده شان سر نمیزنند. در این میان هستند خانواده هایی که فوت مددجویان را به بهزیستی اعلام نمیکنند تا بتوانند از مستمری او استفاده کنند سازمان برای جلوگیری از این  سو استفاده ها ضروری میداند که افراد حداقل هر چهارسال یکبار به مددکار مراجعه نمایند.» – بیشترین درخواست مددجویان از مددکارشان حول چه خدماتی میچرخد؟ «بیشتر درخواستها درمانی است. به این صورت که افراد فاکتورهای هزینه های درمانی شان را به مددکار میدهند تا پرداخت شود. دومین درخواست دریافت مستمری و سومی دریافت کمک هزینه ودیعه مسکن است. که ما دراین زمینه ها ضعیف عمل میکنیم چرا که به علت هزینه بر بودن آن قادر نیستیم نیاز همه مددجویان در این بخشها را پاسخ دهیم.  اما بیشترین درخواست نابینایان اول  مستمری و بعد تجهیزات توانبخشی است. احتمالاً دانستن این موضوع برای مددجویان ضروری باشد که دیگر تجهیزات را به افراد نمیدهند بلکه کمک هزینه خرید آن را به حسابشان واریز میکنند. این یعنی فاجعه دیگر در امر خدمات دهی به معلولان. اولین پیامد این تصمیم آن است که افراد نمیتوانند با کمک هزینه ای که دریافت میکنند وسیله مورد نیازشان را تهیه کنند و دوم زمان واریز این مبلغ است. در حال حاضر اگر نابینایی برای دریافت عصای سفید به خزانه مراجعه کند با وجود این وسیله در انبار بلافاصله عصا در اختیار وی قرار میدهیم چرا که نیاز ضروری نابینایان برای تردد است. حال اگر این برنامه اجرایی شود فرد اول باید به ما مراجعه کرده اعلام نیاز نماید بعد از ثبت درخواست اینکه در چه بازه زمانی مبلغ خرید عصا به حسابش واریز شود، خدا میداند. اکنون بهزیستی به صورت عمده عصا را از مراکز فروش خریداری میکند که این امر سبب خریدی با قیمت مناسب و تخفیفدار میشود حال اگر فرد نابینا بخواهد یک عصا را خریداری کند قطعاً باید قیمت بیشتری برای این  کالای ضروری پرداخت نماید. این امر سبب میشود معلولان با چالش جدید و جدی روبه رو شوند.» – یکی از مشکلاتی که ما به عنوان رسانه بارها با آن برخورد کردیم ناآگاهی مددکاران از برخی خدماتی است که در  نشستهای خبری مطرح میشود و ما نشر میدهیم. اما بعد از چند روز مخاطبان روزنامه طی تماسهای تلفنی میگویند ما در مورد این خدمت از مددکار سوال کردیم او گفته دروغ است و روزنامه اطلاعات غلط را چاپ کرده! چرا مددکاری که در حوزه معلولان فعالیت میکند از اخبار  و اطلاعات حوزه معلولان بی اطلاع است؟ «این هم دو علت دارد! اول آنکه بعضی وقتها مسئولان حرفها و قولهایی را در نشستها و جشنهای معلولان میدهند اما هیچ وقت بخشنامه اجرایی  آن صادرنمیشود  و عملاً در حد همان قولهای خوش آب و رنگ باقی میماند. مددجویان هم با خیال آنکه این حرفها عملیاتی میشوند برای دریافت خدمت به ما مراجعه میکند و ما نیز دستمان خالیست. دلیل دوم هم تعهد کاری مددکاران است. همان طور که گفتند اکثر افرادی که در این پست فعالیت میکند بعد از مدتی دچار روزمرگی و دلسردی میشود و دیگر پیگیر کار مددجویانشان هم نیستند چه برسد به دنبال کردن اخبار مربوط به معلولان. به عنوان یک مددکار بیشتر اطلاعات و خبرهایی که در این حوزه وجود دارد را از سایت و کانال تلگرام ایران سپید دنبال میکنم حتی قبل از آنکه بخشنامه ای آن صادر شود و به دستمان برسد.» – طی سالها فعالیت به عنوان مددکارآیا خاطره و اتفاق جالبی برایتان رخ داده است که هیچ وقت فراموش نکرده باشید؟ «بله! خاطره ای همراه با دلهوره را تجربه کردم. یادم هست خانواده ای با چهار معلول برای دریافت سبد کالا به من مراجعه کردند. طبق اطلاعاتی که داشتم گفتم بر اساس بعد خانوار، شما این مبلغ ر دریافت میکنید. حال از این خانواره اصرار که باید به ما بیشتر تعلق گیرد.  بعد از آنکه جواب آخر را به آنها دادم با عصبانیت از بهزیستی خارج شدند با من تماس گرفته و تهدید کردند که ما بیرون منتظرت هستیم، پایت را بیرون بگذاری فلان بلا را سرت میآوریم. آنها فکر میکردند که من نمیخواهم دریافتی شان بیشتر باشد. با وجود مشکل بینایی که دارم آن روز با ترس و دلهره محل کار را ترک کردم و همش فکر میکردم کسی مرا تعقیب میکند. اگر بلایی سرم می آمد به خاطر مشکل بینایی نمیتوانستم ثابت کنم کارچه کسی است. فردای آن روز همان فرد با جعبه شیرینی به دیدارم آمد و معذرت خواهی کرد. گویا متوجه شده بود که میزان مبلغ سبدکالا دست مددکار نیست مبلغ را مسئولان بالادستی تعیین میکنند.» چالش میان مددکار و مددجو به خاطر ارتباط مستقیمی که با هم دارند همواره وجود دارد و خواهد داشت و نمیتوان از این اتفاقات جلوگیری کرد فقط کافیست با خونسردی و ملایمت نیازهایمان را پیگیری کنیم. گاهی نباید زود راجب افراد و کارشان قضاوت کنیم اما همیشه باید پیگیر حق و حقوقمان باشیم. بدون تندخویی و پرخاشگری پس با لبخند وارد شوید.
منبع: ایران سپید

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292
این نوشته در اهم اخبار نابینایان در رسانه های داخلی., گفت و گو ارسال و , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *