نابینایان صعود کننده به قله دماوند، از خاطرات خود می گویند +فایل صوتی

 همانطور که پیشتر خواندید، ۲۱ نفر از اعضای انجمن کوهنوردی هیأت ورزش نابینایان استان تهران موفق به فتح قله دماوند شدند که در این میان، ۸ نفر از آنها کوهنوردان نابینا و کمبینا بودند.

سعید شمس راد یکی از فاتحان قله دماوند در این ارتباط گفت: حس صعود یک حس خاص است که قابل وصف نیست، مثل وصال عاشق و معشوق است. اکثر بچه هایی که روی قله قرار داشتند، همین حس را تجربه کردند و اشک شوق میریختند. از نظر فنی نیز چندین متر آخر صعود واقعاً دشوار بود و افتان و خیزان خود را به قله رساندیم. مرجان فیاض، از دیگر دختران نابینای صعود کرده به دماوند گفت: واقعاً هیجان انگیز بود. پیش از صعود چند نفر به من گفته بودند ما تا چندین متری قله رفتیم اما بوی گوگرد مانع صعود ما به قله شد. همین مسئله نگرانیهایی را برای من ایجاد کرده بود و میترسیدم من هم نتوانم به قله برسم. فیاض در خصوص سایر افرادی که در مسیر نابینایان گروه را میدیدند گفت: آنها بسیار تعجب میکردند و خوشحال بودند که نابینایان هم به ورزشهایی مثل کوهنوردی روی میآورند و با بچه ها عکسهای یادگاری میگرفتند. همایون شاهمرادی نیز گفت: تجربه خاص و منحصر بفردی بود. وی در توصیف مسیر صعود به قله دماوند گفت: ابتدای مسیر و پیش از رسیدن به بارگاه سوم، مسیر با شیب مشخصی پیش میرفت و عطر سبزیجات محلی و گیاهان مختلف به مشام میرسید. اما از بارگاه سوم تا قله، بیشترین چیزی که جلب توجه میکرد، بوی گوگرد بود که میزان آن در راه بسته به جهت وزش باد متغیر بود. شاهمرادی در ادامه به کوهنوردان خارجی از کشورهای آلمان، فرانسه، ترکیه و اسپانیا اشاره کرد و گفت: برای آنها بسیار جالب بود که نابینایان در قالب یک تیم، راهی دماوند شده اند و در راه کنجکاوانه از ما سؤالهای مختلفی میپرسیدند.

وی افزود: یک ساعت آخر منتهی به قله، کار بسیار سخت شده بود. علائم ارتفاع زدگی، سردرد و سرگیجه در میان اکثر بچه ها به چشم میخورد، از طرف دیگر بوی گوگرد آزار دهنده تر شده بود و هنوز هم بوی گوگرد در لباسهای ما وجود دارد. حتی ۵ دقیقه آخر برای من صعود به قله غیر ممکن به نظر میرسید اما خدا رو شکر موفق شدم هر طور که بود بر روی بام ایران قرار گیرم. لاله عربزاده که به عنوان آخرین نابینای گروه توانست خود را به قله برساند و حضورش باعث خوشحالی سایر همنوردانش شد در این ارتباط گفت: همیشه یکی از بزرگترین آرزوهای من این بود که به بام ایران صعود کنم. هیچوقت فکرش را نمیکردم کسی پیدا شود تا به اتفاق وی، بتوانم به این تجربه دست یابم. از وقتی که حدود ۲ سال پیش با انجمن کوهنوردی هیأت ورزش نابینایان تهران آشنا شدم، توانستیم برنامه های آماده سازی زیادی را داشته باشیم و به قلل بسیاری صعود کردیم که ارتفاع آنها تا ۴۲۰۰ متر نیز میرسید. اما دماوند از آنجا که بلندترین قله ایران است، تجربه بسیار متفاوتی بود. من در مسیر صعود به قله، با ارتفاع زدگی و تراکم کم هوا روبرو شدم و از این بابت خیلی اذیت شدم. اما به هر قیمتی که بود، توانستم قله را فتح کنم و این تجربه زیبایی برای من بود. به نظر من، دماوند غرور یک ایرانی است. عربزاده ادامه داد: اینکه در قلب تابستان شرایط مختلف آب و هوایی از بهار گرفته تا پاییز و زمستان را تجربه کردیم، بسیار ویژه بود. اینکه میدیدم از سایر کشورهای دنیا آمده اند تا دماوند ما را حس و لمس کنند، جای غرور و افتخار دارد و حس ایرانی بودن ما را بر می انگیزد. بهنام دلیر که اولین نابینای صعود کرده به قله بود گفت: ۱۵ ساعت پیمایش در ارتفاع بالا واقعاً دشوار بود و بوی گوگرد در انتهای مسیر، نفس ما را بند آورده بود. اما خوشحالم که همگی موفق شدیم به هدفمان دست پیدا کنیم. مریم جعفرزاده که عضو تیم ملی گلبال بانوان کشورمان است و توانسته به همراه تیم هیأت نابینایان تهران به قله دماوند صعود کند گفت: از ۵٫۳۰ دقیقه صبح صعود به قله را آغاز کردیم و ساعت ۱۴٫۳۰ دقیقه ظهر همه نابینایانی که عظم قله کرده بودند، موفق شدند بام ایران را صعود کنند. وی در خصوص همنوردان بینای گروه گفت: باید از همه همنوردان تشکر کنم. آنها باعث شدند ما با کمترین چالش ممکن موفق به فتح دماوند شویم. محمدرضا گودرزی از دیگر فاتحان قله دماوند گفت: همیشه در کتابها میخواندیم ای دیو سپید پای در بند و خیلی دوست داشتم روزی بر روی قله دماوند قرار گیرم. به توصیه اساتید، با قدمهای کوتاه و نفس کشیدنهای عمیق پیش رفتیم و توانستیم قله را صعود کنیم. در مسیر، به برخی دوستان کمک کردم و کوله های آنها را نیز حمل کردم.

رضا برهانی سرپرست تیم صعود تا قله در مصاحبه با ایران سپید گفت: استاد رفیعی مسئولیت هدایت تیم از آبشار یخی تا قله را بر عهده من گذاشتند. خوشبختانه توانستیم با استراحتهای مداوم و گامهای منظم، قله را فتح کنیم. از همان آبشار یخی به بعد بود که متوجه شدم بیشتر اعضای گروه توان رسیدن به قله را دارند، خدا را شاکرم که از گروه اصلی که راهی دماوند شدیم، بیش از ۷۰ درصد صعود کردند و این آمار قابل قبولی است. وی که تا پیش از این سه بار تجربه صعود به قله دماوند از سه جبهه متفاوت را داشته است گفت: این تجربه بسیار متفاوتی برای من بود و این صعود، بهترین و خاطره انگیزترین صعود من به دماوند محسوب میشود. دوست دارم در صعودهای آتی هم در کنار انجمن کوهنوردی هیأت نابینایان تهران باشم. سیامک معمارزاده یکی از همنوردان بینای گروه گفت: حدود ۲۰ سال است که به اتفاق دکتر شمس برنامه های کوهنوردی را انجام میدهیم. وی افزود: افتخار داشتم ۱۵ سال پیش و در سال ۸۳، به همراه دکتر شمس قله دماوند را صعود کنم و این بار نیز تا قله و بلعکس، همنورد ایشان بودم. معمارزاده بیان کرد: اولین نفری بودم که خود را به قله رساندم تا پرچم و ادوات فیلم برداری را آماده کنم. وقتی بچه ها به قله میرسیدند، شور و هیجان خاصی در صورتشان موج میزد و توانستم این لحظات شور انگیز را در قاب دوربین ثبت کنم. علی رفیعی، سرپرست و لیدر اصلی انجمن کوهنوردی هیأت تهران در خصوص صعود نابینایان به قله دماوند گفت: در برنامه های کوهنوردی، مهمترین امر سلامت اعضای گروه است. خوشبختانه همه بچه ها به سلامت صعود کردند و این مسئله مهمترین چیز است. علیرغم تغییری که در برنامه داشتیم، ۲۱ نفر از اعضای گروه موفق به فتح قله شدند. وی ضمن انتقاد از کسانی که حین صعود برای بازگشت به بارگاه سوم مقاومت کردند گفت: نابینایان باید بیشتر با قوانین و مقررات کوه آشنا شوند و در صعودهای کوهنوردی، حرف سرپرست تیم، حرف اول و آخر است. وی گفت: سرپیچی از این مسئله و صعود به هر قیمتی میتواند باعث آسیب دیدگی کوهنوردان شود. این تنها مشکلی بود که من با نابینایان داشتم و سوای این مسئله، آنها توان و انرژی فوق العاده ای دارند که همین جسارت بالا، باعث موفقیت آنها شده است. سید کاظم شمس رئیس هیأت نابینایان تهران نیز در باره برنامه های آتی هیأت تهران در زمینه کوهنوردی گفت: کوه و کوهنوردی ابتدا و انتها ندارد. عشق به طبیعت چیزی است که ما را سمت خود میکشد. وی افزود: تا به اینجا اسپانسر تمامی صعودها خود هیأت بوده است. اما از این پس، برای صعودهای استانی و برونمرزی ما نیازمند حمایتهای سازمانهای مرتبط به ویژه فدراسیون نابینایان هستیم. شمس در پایان بیان کرد: صعود به دماوند نشان داد خواستن توانستن است و از این پس با همین انرژی پیش خواهیم رفت.

فایل صوتی مصاحبه با نابینایان صعود کرده به دماوند، برخی همنوردان بینا، استاد رفیعی سرپرست و دکتر شمس رئیس هیأت ورزش نابینایان استان تهران را از لینک زیر دانلود  کرده و گوش کنید.

download link

منبع: ایران سپید و وبسایت هیات تهران

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292
این نوشته در اخبار, اهم اخبار نابینایان در رسانه های داخلی., صوتی, گزارش ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

2 پاسخ به نابینایان صعود کننده به قله دماوند، از خاطرات خود می گویند +فایل صوتی

  1. کیهان می‌گوید:

    سلام خدمت شما: عزیزان نابینا و کم بینا، همچنین راهنمایان و همراهان و کمک دهندگان گرامی و محترم بینا.
    مرحبا بر همگی.
    صمیمانه به همه عزیزان تبریک میگم.
    مچکریم. خدا قوت.
    و یک تبریک و تشکر ویژه از عزیزانی که به قوانین احترام گذاشتند و راهنمایی‌های رهبر گروه را گوش دادند و به کار بستند و بدین وسیله قدردانی خود را نسبت به ایشان نشان دادند. به نظر بنده پیروز واقعی ایشان هستند.

    بله!! پذیرش سرپرستی گروه و قبول مسئولیت از طرف ایشان موجب شکل‌گیری و دلگرمی و حمایت این گروه بوده.
    چقدر جناب آقای رفیعی بزرگوارانه و مسئولانه عمل کردند، (حتی با وجود توانایی، از رفتن به قله صرف نظر کردند). خوشا به حالتان که چنین رهبر و راهنمایی دارید، قدر ایشان را بدانید. خدا ایشان را حفظ کند. خالصانه از ایشان سپاسگزاری می‌کنم و برایشان آرزوی سلامتی و سعادت می‌نمایم.
    ورزشهای گروهی چون اعضاء یاد می‌گیرند که به همدیگر کمک کنند، همکاری و تعامل مناسب داشته باشند و قوانین را رعایت کنند و همچنین به سرپرست گروه احترام گذاشته و راهنمایی‌های ایشان را به کار گیرند خیلی قشنگ و خوب است.
    ان شاء الله موفقیتهای بعدی زیباتر و آگاهانه‌تر و اصولیتر و با استرس کمتر.
    همیشه شاد و با انرژی باشید.

    • شرکت پکتوس می‌گوید:

      سلام بر شما.
      بله واقعا من به عنوان یکی از اعضای انجمن کوهنوردی هیات تهران مسئولیت پذیری استاد رفیعی رو تأیید و تحسین می کنم.
      ایشون روز پنجشنبه هم سرپرست یک تیم کوهنوردی افراد بینا بودند و موفق به فتح قله دنا شدند.
      خدا حفظشون بکنه که در سن ۷۵ سالگی، از همه ما جوونتر ها، سرزنده تر هستند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *