توان‌یابان در حسرت سفر

تهرانگردی با ویلچر توسط یک معلول به پیروز حناچی، شهرداری تهران و علی‌اصغر مونسان، رییس سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری پیشنهاد شده است؛ تهرانگردی‌ای که به جرات می‌توان گفت در همان نقطه آغاز، پایان می‌یابد چراکه سهم معلولان از تمامی شهرهای این سرزمین و به‌ویژه پایتخت صفر است.
این پیشنهاد می‌تواند تلنگری برای مدیران شهری باشد که بخش قابل توجهی از جمعیت ایران را نایدیده گرفته‌اند و هیچ‌گاه در برنامه‌ریزی‌ها به آن‌ها توجه نشده است. کم نیستند مردمی که از سفر و تفریح تنها به‌دلیل عدم مناسب‌سازی امکان گردشگری، محروم شده‌اند. سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده است که ۱۵درصد از افراد هر جامعه معلول هستند. این آمار در ایران به ۱۱ میلیون نفر می‌رسد. باتوجه به این آمار باید تمامی اماکن شهری کشور مملو از معلولان باشد، اما به‌راستی چرا خبری از این جمعیت ۱۱ میلیون نفری در شهر نیست؟
اگر یک روز روی ویلچری نشسته و در شهر گردشی داشته باشید، در همان دقایق نخست به‌دلایل ناپدید‌شدن معلولان از خیابان‌های شهر پی خواهید برد. جمعیتی که به‌دلیل نادیده گرفتن توسط جامعه، منزوی شده‌اند. سهم این ۱۱ میلیون نفر از امکانات و خدمات شهری به‌اندازه‌ای ناچیز است که می‌توان گفت هیچ است؛ به همین دلیل خبری از معلولان در شهر نیست.
**معلولان هم سفر می‌خواهند
الهام خادم حسینی، مدیر اجرایی پاراتور در انجمن معلولان پارس؛ که پیشنهاد تهرانگردی با ویلچر را به شهردار تهران و رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری داده است گفت: «ایجاد این انجمن در واقع تلنگری برای مسئولان است تا بدانند معلولانی هستند که می خواهند گردشگری کنند. سالمندان و معلولان، آن دسته از اقشار جامعه هستند که باید به آن‌ها توجه شود اما اکنون نه آن‌ها و نه خانواده‌های‌شان نمی‌توانند به راحتی گردش کنند.
ده درصد جامعه سالمند، ده درصد معلول و ۲۰ درصد خانواده این افراد هستند. ما قشر عظیمی را در گردشگری کشور از دست داده‌ایم. یکی از کارهای آینده ما تنها توجه به کارهای اجرایی خواهد بود. معلولان تجهیزات تخصصی و استاندارد و افراد آشنا به این امر را در صنعت گردشگری لازم دارند. اقامتگاه‌ها و بوم‌گردی‌ها می‌توانند این امکانات را داشته باشند. هتل‌های کمی استاندارد شده‌اند اما موزه فرش، باغ موزه قصر، باغ ایرانی، باغ کتاب یا برج میلاد در تهران کمی توانسته‌‍‌اند که خود را برای حضور معلولان تجهیز کنند.جمعیت سالمندان ما در سال‌های آینده رو به افزایش خواهد بود باید از الان مراکز دیدنی‌مان را تجهیز کنیم».
خادم حسینی با اشاره به اینکه در زمینه حمل و نقل تنها ۶۰ اتوبوس و ۱۲۰ ون در تهران و جدیدا هم در شیراز داریم، گفت: «من یک بار با معلولی صحبت می‌کردم می گفت که یک شیب نادرست برای ما مانند یک مین در شهر هست. شرایط سفر معلولان در شهرستان‌ها بسیار سخت‌تر است. از سالی که گردشگری برای همه شعار گردشگری سال بود، به مراکز گرشگری و هتل‌ها دستوری داده شد که باید تجهیزات‌شان را برای استفاده معلولان آماده کنند،کم و بیش این اقدام انجام شد.
این درحالی است که دانشجویان عمران و شهرسازی درس استفاده معلولان از فضاهای شهری را پاس می‌کنند اما در پروژه‌های خود آن را اجرا نمی‌کنند. چند بار برای ناشنوایان و دو بار هم تور نابینایان تور برگزار کردیم یک بار هم جوانان سندروم داون را به ری‌گردی برده ایم اما بیشتر فعالیت‌مان برای معلولان جسمی و حرکتی است. من توصیه دارم که تمام مهندسان معماری و برنامه‌ریزی شهری یک بار روی ویلچر بنشینند تا بعد از آن مشکلات شهرشان را ببینند.
**مناسب‌سازی تزئینی
به‌گفته مسئولان بهزیستی کشور، آمار معلولیت در کشور در سال‌های اخیر از ۱۰ به ۱۵درصد افزایش یافته است. معلولان و سالمندان به‌عنوان اعضای آسیب‌پذیر و در معرض خطر جامعه هستند و ایجاد فرصت‌های برابر به‌منظور دسترسی این قشر به مکان‌های مختلف سطح شهر، یکی از حقوق اولیه آن‌ها محسوب می‌شود.مناسب‌سازی اماکن عمومی در شهرها، یکی از ابتدایی‌ترین اقداماتی است که می‌تواند برای معلولان انجام شود. طرح‌هایی که با نواقص بسیاری اجرا می‌شود.
گاهی اوقات شاهد اجرای برخی طرح‌های مناسب‌سازی در شهر هستیم اما این طرح به‌صورت ناقص اجرا می‌شود و به‌جای کمک به معلولان، آن‌ها را به‌دردسر بیشتر نیز می‌اندازند. به‌عنوان مثال خطوط زردرنگ در پیاده‌راه‌ها که به‌گمان بسیاری از مدیران‌شهری این خطوط زرد، تنها جنبه تزیینی داشته و برای راهنمایی نابینایان طراحی نشده است.
نابینایان بسیاری به‌خاطر جانمایی اشتباه این خطوط، تاکنون آسیب دیده‌اند و حتی جان آن‌ها نیز به‌خطر افتاده است. یکی دیگر از این طرح‌های مناسب‌سازی به مترو تهران باز می‌گردد. علایمی در ایستگاه‌ها نصب شده‌ است تا به معلولان برای سوار شدن در قطارها کمک کند اما این علایم نیز جنبه تزیینی داشته و در بیشتر موارد قطارها در مقابل این علائم توقف نمی‌کنند و شاهد سردرگمی معلولان در مترو هسیتم. از این دست پروژه‌های تزئینی مناسب‌سازی در کشور کم نیست و شاهد هدررفت بیت‌المال بدون کوچک‌ترین کمک به معولان در جامعه هستیم.
**خبری از شعار نیست
معلولان علاوه‌بر اینکه از خدمات و امکانات شهری محروم هستند امکان سفر کردن نیز برای آن‌ها وجود ندارد. حتی اگر قصد یک گردش کوچک در پارک محله‌ای خود را داشته باشند، در همان ابتدای کار با موانعی مواجه می‌شوند که ترجیح می‌دهند به کنج خانه باز گردند. شعار سازمان جهانی گردشگری در دو سال گذشته «گردشگری برای همه» بود. شعاری که در آن به گردشگری معلولان و مناسب‌سازی اماکن فرهنگی تاریخی و گردشگری برای معلولان، توجه ویژه‌ شده بود.
شعاری که در آن زمان مسئولان مانورهای تبلیغاتی بسیاری روی آن انجام دادند اما این شعار نیز همچنان تا عمل فاصله بسیاری دارد. کشوری که تجربه جنگ‌ را داشته و بیماری‌های جسمی‌حرکتی دارد، باید برای مناسب‌سازی همه‌ اماکن برنامه‌ریزی کند که متاسفانه تاکنون این برنامه‌ریزی به‌‌صورت جدی انجام نشده است، این یک نقطه تاریک در فعالیت‌ مدیران است که نتوانسته اند محدودیت‌ها را رفع کنند. استفاده از فرصت‌های گردشگری، یک حق برابر اجتماعی است که باید معلولان نیز بتوانند از آن استفاده کنند اما در اماکن گردشگری این امکان وجود ندارد.
**کارشناسان معلول، کلید مناسب‌سازی
تجربه نشان داده است که مسئولان در مناسب‌سازی، عملکرد قابل قبولی نداشته‌اند. مناسب‌سازی در ایران با استاندارد جهانی فاصله بسیاری دارد. شاید عدم نظرخواهی از معلولان و نبود کارشناسان معلول در کنار مسئولان، مهم‌ترین دلیل شکست پروژه‌های مناسب‌سازی در کشور است. به‌جرات می‌توان گفت تنها یک معلول می‌داند که معلولان چه نیازهایی دارند و می‌تواند برای آن‌ها برنامه‌ریزی صحیح و کارآمدی داشته باشد. درحوزه گردشگری، مناسب‌سازی درچندین محور اساسی مانند خودروهای ویژه معلولان، استانداردسازی سرویس‌های بهداشتی بین‌راهی، ایجاد رمپ‌های مناسب برای فضاهای گردشگری مانند پارک، موزه، هتل و … باید درنظر گرفته شود.
**اما قانون مناسب‌سازی چیست؟
این قانون شامل اصلاح محیط و تدارک وسایل حمل و نقل است؛ به‌‌گونه‌ای که افراد معلول قادر باشند تا آزادانه و بدون خطر در محیط پیرامون خود اعم از اماکن عمومی، معابر، محیط شهری و ساختمان‌های عمومی حرکت کنند و از تسهیلات محیطی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی با حفظ استقلال فردی لازم بهره‌مند شوند.ستاد هماهنگی و پیگیری مناسب‌سازی کشور به موجب ماده۲ قانون حمایت از حقوق معلولان، آیین‌نامه‌ای را تصویب کرده است تا از طریق آن بتواند شرایطی را جهت بسترسازی مناسب وکاهش موانع مشارکت معلولان و حضورشان درجامعه ایجاد کند که آن‌ها نیز بتوانند از زندگی برابر با سایر شهروندان بهره‌مند شوند.
با استناد به ماده ۲ قانون جامع حمایت از حقوق معلولین، تمامی وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و موسسات و شرکت‌های دولتی، نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، تولید و احداث ساختمان‌ها ، اماکن عمومی‌، معابر و وسایل خدماتی به‌گونه‌ای عمل کنند که امکان دسترسی و بهره‌مندی از آن‌ها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم شود.
به استناد بند ۸ آیین نامه اجرایی ستادهماهنگی و پیگیری مناسب‌سازی‌ کشوری، ستادهای متناظر استانی و شهرستانی به‌منظور پیگیری و ایجاد هماهنگی لازم برای مناسب‌سازی تشکیل شده‌اند تا به روند اجرای این مهم و الزام دستگاه‌ها در بحث انجام مناسب‌‌سازی نظارت داشته باشند. نظارت بر اجرا و تهیه گزارش‌ و ارسال آن به ستاد،برعهده سازمان بهزیستی است.
روزنامه قانون

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292
این نوشته در اخبار, اهم اخبار نابینایان در رسانه های داخلی., گزارش ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *