رنج های نابینایان در استخدام دولتی و برخوردهای تبعیض آمیز مسئولان

تا حالا شده همه شرایط داشتن یک شغل را داشته باشید؟ از مدرک گرفته تا تجربه و تبحر کافی اما به‌ دلایل واهی مثلاً به‌ خاطر یک نقص جسمانی از به‌ دست آوردن آن شغل محروم شوید؟ می‌دانید آن موقع چه احساسی به آدم دست می‌دهد؟ نمی‌دانم چند نفرتان این تبعیض را حس کرده‌اید؟ اما من آن را با پوست و گوشتم احساس کرده‌ام.
«این را سحر تهرانی‌فرد، کارشناس ارشد حقوق می‌گوید. او چند سال قبل در آزمون استخدامی دستگاه‌های اجرایی کشور شرکت کرد و پذیرفته شد اما وقتی برای مصاحبه به سازمان اسناد و املاک کشور رفت، این پاسخ را شنید: «تو که نابینایی، برو بهزیستی! چرا آنجا به‌ شما کار نمی‌دهند؟ تو که حتی قادر نیستی روزنامه بخوانی، چطور می‌خواهی اینجا کار کنی؟ فکر کرده‌ای دولت پول مفت دارد که به امثال تو بدهد! این مدیر که با من مصاحبه می‌کرد هر چقدر خواست به من توهین کرد. در جوابش فقط گفتم فکر کرده‌ای چون همه جا را می‌بینی از من جلوتری؟ بعد هم نامه‌ای به مدیر منابع انسانی سازمانش نوشت که من توانایی کار کردن ندارم.»
‌سحر ۳۱ ساله و نابیناست. فوق لیسانس حقوق از دانشگاه تهران دارد و مسلط به زبان انگلیسی و فرانسه. به قول خودش توانایی سه نفر را همزمان دارد. هنگام برگزاری آزمون به او منشی دادند و هیچ وقت هم کسی نگفت که او به‌ عنوان یک نابینا حق شرکت در آزمون استخدامی را ندارد. خودش می‌گوید: «سازمان ثبت اسناد به‌ صورت الکترونیک اداره می‌شود و من هم هیچ مشکلی برای کار کردن با رایانه ندارم و هیچ جا هم قید نشده بود که من به‌ عنوان یک فرد نابینا نمی‌توانم آنجا کار کنم یا توانایی انجام کار را ندارم.»
سحر بعد از این ماجرا شکایتش را به دیوان عدالت اداری کشور برد. بعد از سه سال دیوان در رأی بدوی‌اش رأی به بازگشت به‌ کار داد. هر چند سازمان ثبت درخواست تجدید نظر کرد. او در این پروسه، شغل دیگری پیدا کرد و الان مدیر دعاوی دو مجموعه سایت شناخته شده است.
سحر تأکید می‌کند با این که توانسته شغل مناسبی پیدا کند اما همچنان پیگیر شکایتش هست: «من دوست داشتم برای کشورم مفید و مؤثر باشم اما الان دیگر اصراری ندارم به آن سازمان برگردم. فقط می‌خواهم با شکایتم در آینده مانع تبعیض علیه دیگر افراد دارای معلولیت شوم.»

سه درصدی که فراموش شده

پنجمین آزمون استخدامی دستگاه‌های اجرایی کشور ۱۵ تیرماه امسال برگزار می‌شود. طبق قانون حمایت از حقوق معلولان، همه نهاد‌های دولتی و عمومی موظف شده‌اند سه درصد از سهمیه استخدامی خود را به افراد دارای معلولیت اختصاص دهند. اما با این همه و طبق گفته فعالان این حوزه نهاد‌های مختلف طی سال‌های اخیر به عناوین و شیوه‌های گوناگون از اجرای این تکلیف قانونی سر باز زده‌اند. شاید به‌ همین خاطر است که چند روز پیش جمعی از افراد دارای معلولیت و فعالان مؤثر انجمن‌های غیر دولتی در حوزه معلولیت در نامه‌ای سرگشاده به حسن روحانی، رئیس‌جمهوری خواستار اقدام فوری او برای جلوگیری از تکرار یک رویه تبعیض‌آمیز علیه افراد دارای معلولیت شدند. آنها در بخشی از نامه خود به رئیس‌جمهوری تأکید کردند: «برگزاری آزمون دستگاه‌های اجرایی کشور تحت شرایط و ضوابط کنونی که قرار است در تیر ماه ۱۳۹۷ برگزار شود، نقض آشکار بند ۹ از اصل ۳، ۱۹ و ۲۸ قانون اساسی، ماده ۱۵ قانون حمایت از حقوق معلولان مصوب ۱۳۹۶ مجلس شورای اسلامی و ماده ۲۷ کنوانسیون بین‌المللی حقوق افراد دارای معلولیت است که ایران از سال ۱۳۸۷ به آن پیوسته است.»
ناصر سرگران، حقوقدان و فعال حوزه معلولیت در این باره به ما می‌گوید: «یکی از مسائل مهم در حوزه اشتغال شهروندان دارای معلولیت رویکرد توانبخشی محور به مقوله استخدام این عزیزان است که مورد غفلت نهادهای ذیصلاح قرار گرفته است. توانبخشی حرفه‌ای به‌ عنوان یکی از عناصر اصلی توانبخشی بر ضرورت داشتن شغل مناسب برای شهروندان دارای معلولیت جهت بازگشت به جامعه تأکید دارد. در واقع از این منظر کار برای صرفاً کار نیست؛ بلکه ارزش به مراتب بالاتری از یک شغل برای فرد دارای معلولیت دارد. موضوعی که در پاراگراف یازده از بند یک ماده ۲۷ کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت هم به آن اشاره شده و دولت ایران نیز باید به آن متعهد بوده و در برنامه‌ریزی‌های مرتبط با توانبخشی و اشتغال شهروندان دارای معلولیت به آن توجه کند.»

تلخ‌ترین روز زندگی معلولان

قبل از این که داستان مژگان را برایتان بگویم که در تصادف یکی از چشمانش را از دست داد، بد نیست به شرایط آزمون استخدامی آموزش و پرورش هم اشاره‌ای کنم. این شرط‌ها تعداد زیادی از کسانی را که با نقص مادرزادی به دنیا آمده‌اند یا هر مشکل جسمانی دیگری دارند از بازار کار خارج می‌کند و به انزوا و خانه‌نشینی می‌کشاند.
شروطی مثل داشتن قد و وزن مناسب، نداشتن بیماری‌های پوست و مو، سر و صورت، قلب و عروق و حتی بیماری‌های غدد مثل دیابت و… هم از عوامل بازدارنده استخدام در آموزش و پرورش عنوان شده‌اند. همان‌گونه که بیماری اندام‌ها، استخوان‌ها و مفاصل. همچنین طبق دفترچه راهنمای آزمون استخدامی کشور، افرادی که دارای بینایی در یک چشم باشند یا کسانی که نتوانند صدای نجوا را از فاصله ۶متری بشنوند، در آموزش و پرورش به‌ عنوان معلم استخدام نخواهند شد. بدین ترتیب حتی بسیاری از کسانی که بر اساس طبقه‌بندی کمیسیون‌های پزشکی سازمان بهزیستی، دارای معلولیت متوسط یا خفیف بینایی و شنوایی هستند، فاقد صلاحیت احراز حرفه معلمی تشخیص داده شده‌اند.
مژگان قصه‌اش را برایم این‌طور تعریف می‌کند: «سال‌ها پیش یک چشمم را توی تصادف از دست دادم. با همه عذابی که داشت، خیلی معمولی زندگی کردم. هیچوقت فکر نکردم یک چشم بودن، عیب بزرگی به حساب بیاید. درس خواندم و ارشد گرفتم. دکترا قبول شدم. همه هم در دانشگاه‌های ملی و خوب کشور. می‌خواهم بگویم من یک آدم خیلی معمولی بودم. این‌ها را می‌گویم که بدانید من عادی بزرگ شدم و عادی درس خواندم و عادی ازدواج کردم تا آن روزی که در آزمون استخدامی ثبت‌ نام کردم، قبول هم شدم. خوشحال بودم که تو دورترین نقطه کشور که تک و تنها و دور از خانواده زندگی می‌کنم، حداقل شاغل می‌شوم.»‌
آه بلندی می‌کشد و می‌گوید: «روز مصاحبه رسید؛ یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگیم! قبل از مصاحبه معاینه پزشکی دارند. می‌دانی به من چه گفتند؟ گفتند تو که کوری و نمی‌توانی معلم شوی! جواب دادم من تک چشمم، تک شاخ که نیستم. از من اصرار و از آنها انکار. آخر سر یک مسئول بلندپایه و بلندبالا توی اداره کل آموزش و پرورش استان رو به من گفت اصلاً خانم می‌دانی! بچه‌ها وقتی به معلم‌های معلول نگاه می‌کنند، دستشان می‌اندازند و تمرکزشان می‌آید پایین و یاد نمی‌گیرند. جواب دادم همین اشکال آموزش و پرورش ماست که نتوانسته بچه‌ها را طوری تربیت کند که معلم معلول‌شان را بپذیرند. رد شدم و دلم شکست. برای اولین بار احساس کردم به‌ خاطر معلولیتم با بقیه فرق دارم.»
مژگان گلایه می‌کند: «سیستم آموزش و پرورش در هر جامعه‌ای وظیفه دارد به افراد اعتماد به نفس بدهد و معلولان هم از این قاعده مجزا نیستند. هیچ‌کس در این سیستم به من نگفت تو این همه از نظر تحصیلی و فردی موفق هستی و اصلاً مهم نیست که یک چشمت را از دست داده‌ای. یعنی واقعاً ممکن نیست این اتفاق برای هر کسی پیش بیاید؟ تصادف کند یا زلزله بیاید و دچار معلولیت شود؟ چنین آدمی باید خانه‌نشین شود؟ باید تحقیر شود؟»
شرایطی مغایر با شرع و انسانیت
الهام ناصری، فعال حوزه معلولیت هم در گفت‌و‌گو با ما تأکید می‌کند: «در شرایط استخدام معلولان، نباید هیچ تبعیضی وجود داشته باشد. ماده ۱۵ حمایت از حقوق معلولان هم تأکید می‌کند ۳درصد از همه مجوزهای استخدامی به معلولان اختصاص داده شود. ما فکر می‌کنیم راه حل این است که دولت هر سال یک آمار شفاف از تمام افرادی که استخدام کرده، منتشر کند تا همه بدانند چه تعداد از این افراد دارای معلولیت بوده‌اند و آیا واقعاً آمار سه درصدی رعایت شده یا نه؟ بهزیستی هم باید نقش پررنگ‌تری در این باره ایفا کند و از نهادهای دولتی گزارش‌های مرتب درخواست کند و آمارها را منتشر کند. این کار برای بهزیستی چندان دشوار نیست.»
حسین نحوی‌نژاد، معاون توانبخشی سازمان بهزیستی کشور هم در گفت‌و‌گو با ما در این باره اعلام می‌کند: «استخدام در ادارات دولتی خیلی محدود شده و اقبال افراد معلول هم که پیش از این بیشتر بود اکنون کمتر است و قاعدتاً پست‌های تخصصی نیازمند جذب افراد هستند. برای همین عملاً سه درصدی که به معلولان اختصاص داده شده هم بلااستفاده مانده. متأسفانه بسیاری از دستگاه‌های اجرایی سهمیه ۳درصدی را با دور زدن قانون از معلولان می‌گیرند و حتی قد، وزن و مسائلی از این دست را برای بیرون کردن افراد بهانه می‌کنند. همه این شرط‌ها حتی با آموزه‌های اسلامی هم مغایرت دارد چون حاوی پیشداوری است. شاید چنین شرط‌هایی برای استخدام در ارتش مناسب باشد؛ شرط‌هایی مثل تناسب اندام و… در حالی که در کارهای کارشناسی و تدریس، قوه تشخیص افراد مهم است و نباید بر اساس ظاهر افراد یا معلولیت‌شان آنها را قضاوت کرد.»
تماس‌های ما برای صحبت با مسئولان سازمان استخدامی کشور به‌ جایی نرسید؛ هر چند یکی از کسانی که در یکی از تماس‌ها پاسخمان را داد، گفت: «سازمان بهزیستی موظف است این بندهایی را که شما از آن نام می‌برید اصلاح کند. این قوانین، سال‌ها اجرا شده و هیچ وقت سازمان بهزیستی اعتراضش را به ما اعلام نکرده است.»
هر چند نحوی‌نژاد تأکید می‌کند که بارها به سازمان امور استخدامی کشور نامه ارسال کرده و اجرا نشدن قانون سه درصد و نقض سایر موارد را محل مناقشه قرار داده اما به نتیجه‌ای نرسیده است: «معمولاً استانداری‌ها سعی می‌کنند این سهمیه سه درصدی را اعمال کنند و گاه به بهزیستی هم اعلام می‌کنند افراد واجد شرایط را به آنها معرفی کنند اما مشکل آنجا پیش می‌آید که دستگاه‌های اجرایی را آزاد می‌گذارند و آنها با ایجاد شرایط اختصاصی، فضا را طوری می‌چینند که افراد معلول حذف شوند. ما چند ماه پیش با سازمان اداری و استخدامی در این باره مکاتبه کردیم و معتقدم اعضای کمپینی که به رئیس‌جمهوری نامه نوشتند می‌تواند در این‌ باره بسیار مؤثر باشد؛ چرا که هر چند سازمان بهزیستی مسئول پیگیری مسائل معلولان است اما ساختارش اجازه نمی‌دهد زمینه‌های اجرای این سهمیه را در همه سازمان‌ها فراهم کند. هر چند معتقدم قانون مصوب سال ۹۶ تا حدی می‌تواند مشکلات را حل کند. اما این به آن معنا نیست که موضوع را پیگیری نمی‌کنیم و همین تازگی هم نامه‌ای را به رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور ارسال کردیم.»
زهره غلامی، ۳۴ ساله کارشناس ارشد روانشناسی و کم بیناست. او در سال ۹۶ در چهارمین آزمون استخدامی دستگاه‌هایی اجرایی شرکت کرد و در دوره ابتدایی آموزش و پرورش پذیرفته شد اما داستان در روز مصاحبه برای او هم تغییر کرد: «در مصاحبه گفتند قدت باید یک متر و ۶۵ سانتیمتر باشد و دندان‌هایت باید سالم باشد که این‌ها را از سر گذراندم تا رسیدم به معاینه چشم که گفتند تو که کم بینایی. گفتم من در همان فرم ثبت‌ نام این موضوع را اعلام کرده‌ام و برای آموزش استثنایی هم داوطلبم. همان جا گفتند خدانگهدار! هر جا که برای پیگیری رفتم فایده‌ای نداشت. گفتم اگر من را نمی‌خواستید چرا یک سال وقتم را گرفتید! من روزی ۱۰ساعت درس خواندم و زبانم را بالای ۸۰ درصد زدم. خلاصه دیدم شکایت به این سازمان‌ها فایده‌ای ندارد و من هم مثل خیلی‌های دیگر شکایتم را به دیوان عدالت اداری بردم. امیدوارم دیوان بتواند حق مرا که با معدل ۱۸ فارغ‌التحصیل شده‌ام بگیرد. این محدودیت‌ها علیه ما مصداق کامل محرومیت است، محدودیت من را ناراحت نمی‌کند، محرومیت است که می‌رنجاند. در این جامعه باید به ما بال پرواز بدهند؛ در حالی‌ که بال‌مان را می‌شکنند.»
افراد دارای معلولیت و فعالان این حوزه در نامه خود به رئیس جمهوری از او خواسته‌اند دستوری فوری مبنی بر توقف برگزاری آزمون استخدامی را تا حذف همه شرایط و ضوابط تبعیض‌آمیز آن صادر کند. درست مانند دستور توقف برگزاری آزمون استخدامی در سال ۱۳۹۵ در جهت جلوگیری از تبعیض علیه زنان. آنها همچنین از رئیس‌جمهوری پرسیده‌اند، چرا در حالی که در همه کشور بر اجرای حقوق شهروندی تأکید می‌شود، تهیه‌کنندگان دفترچه راهنمای آزمون استخدامی کشور این همه نسبت به افراد معلول و توانمندی‌های آنها بی‌اعتماد هستند و چرا حاضر نیستند در جهت رفع تبعیض علیه این قشر و اجرای تکالیف قانونی خود گام بردارند?
منبع: روزنامه ایران

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292
این نوشته در Uncategorized, اخبار, اهم اخبار نابینایان در رسانه های داخلی., گزارش, گفت و گو ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج + یازده =

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *