صحبت از حق افراد دارای معلولیت و جامعه ای که می خندد

صبح که به خبرگزاری می‌آمدم، رادیوی تاکسی روشن بود و موضوع برنامه قانون جدید حمایت از معلولان بود. مجری برنامه این پرسش را مطرح می‌کرد که علی‌رغم آن که ما می‌دانیم در ایران حدود ۱۱ میلیون نفر معلول زندگی می‌کنند، چرا در این قانون تنها به آمار سازمان بهزیستی درباره شمار معلولان، یعنی چیزی کمتر از یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفر، قناعت شده است؟
این رقم ۱۱ میلیون نفر اشتباه نیست. چرا که طبق آمار جامعه جهانی، معلولان ۱۰ تا ۱۵ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند. جدای از این، معلولیت پدیده‌ای حاصل عملکرد بشر است و همین بشر باید پاسخگو باشد. مثلاً در همین برنامه رادیویی می‌گفت که هر سال طبق آمار فقط ۱۰۰ هزار نفر در تصادفات جاده‌ای به‌نوعی دچار معلولیت می‌شوند. از این رو باید گفت: معلولیت بسیار نزدیک و در همین چند قدمی است و می‌تواند برای همه اتفاق بیفتد. و باز چیز عجیبی نیست که قانونگذار ما هم به دنبال احقاق حق معلولان باشد و قوانینی را به تصویب برساند که راه عبور معلولان، این پرندگان شکسته‌بال، هموارتر شود و آن‌ها هم بتوانند، چون دیگر انسان‌ها سفر زندگی را بگذرانند.
البته نمی‌توان انتظار داشت در جامعه‌ای که برای غیر معلولش هم کار و ازدواج و مسکن و … نیست، منِ معلول بیایم از رعایت حقوق معلولان حرف بزنم. از همان ابتدا به آدم می‌خندند.
خوب یادم هست کسی که کتاب «در همین چند قدمی» نوشته من و همسرم را که تجربه زیسته من و او به‌عنوان دو معلول است، خوانده بود و با من حرف می‌زد و من از حقوق معلولان می‌گفتم، که آن‌ها هم حق دارند و باید زندگی کنند، بی‌مهابا رو به من کرد و گفت: بچه‌های تحصیل‌کرده ما گوشه خانه پیر می‌شوند و آن وقت تو از حقوق معلولان حرف می‌زنی؟! فقط فکر کنید که من داشتم درباره «حق ازدواج معلولان ذهنی» با او حرف می‌زدم که شیوه‌اش چگونه می‌تواند باشد و چطور باید با آن‌ها رفتار کرد، به آن‌ها پناه داد و مثلاً با عقیم کردن یکی از آن‌ها با دارو یا جراحی، در عین حالی که شرایط ازدواج را برای آن‌ها فراهم می‌کنیم، جلوی تولید کودکان معلول را بگیریم!
بله شاید خنده‌دار باشد! شاید درستش این است که این قشر ۱۰ تا ۱۵ درصدی از جامعه، منتظر بمانند تا هر وقت اوضاع برای آن ۸۵ تا ۹۰ درصد باقیمانده غیرمعلول درست شد، آن‌ها تصمیم بگیرند چاره‌ای برای مشکلات معلولان و رعایت حقوق اولیه و انسانی‌شان بیابند. اشتباه نکنید! این معلول نیست که می‌تواند پیاده راه، سینما، بوستان، گذرگاه، پل و خیابان‌های مناسب بسازد یا شهر را برای معلولان قابل دسترس کند، این کار تنها از دست آن اکثریت غیرمعلول ساخته است.
مجری برنامه رادیویی وقتی از زهرا ساعی، رئیس فراکسیون مجلس شورای اسلامی پرسید چرا دولت آمار بهزیستی را در مورد شمار معلولان کشور ملاک قرار داده و آمار واقعی را در نظر نمی‌گیرد، این نماینده مجلس گفت که چاره‌ای جز این نیست و پیشنهاد کرد معلولان دیگر هم چه در قالب سازمان‌های مردم‌نهاد (ان جی او) و چه به هر صورت دیگر به بهزیستی مراجعه کنند و پرونده معلولیتی تشکیل بدهند.
ساعی گفت که سازمان بهزیستی موظف است برای همه معلولان پرونده تشکیل بدهد تا همه آن‌ها زیر پوشش قانون حمایت از معلولان قرار بگیرند.
اما سؤال اساسی اینجاست که بهزیستی چقدر در معرفی و شناسایی معلولان اهتمام به خرج می‌دهد و در این راه کارشکنی نمی‌کند و اینکه آیا سازوکار درستی برای تشکیل بانک اطلاعاتی جامع و کاملی از معلولان کشور دارد یا نه؟
**پل سیمان
من و همسرم که در پی رونمایی از قانون جدید حمایت از معلولان به بهزیستی رفتیم تا پرونده‌مان را با توجه به نشانی تازه‌مان منتقل کنیم، به ما گفتند که آنجا هیچ پرونده‌ای نداریم. همسر نابینایم خیلی گشت. آخرین بار، بعد از آغاز زندگی مشترک، با توجه به نشانی منزلمان در جنوب تهران، پرونده‌مان همان حوالی جایی در یکی از مراکز بهزیستی در شهر ری بود. اما حال گمشان کرده بودیم. من که توان رفتن و جستجو نداشتم. تمام توانم را برای کار هر روزه‌ام در خبرگزاری صرف می‌کنم تا امرار معاش من و همسرم و یک دانه پسرمان معطل نماند. البته اگر حقوق همسرم که او هم خبرنگار است، نبود، واویلا بود. به هر حال، من بی‌خیال قضیه شده بودم. البته اشتباه می‌کردم، ولی همسرم، چون بیشتر می‌دانست که باید پرونده داشته باشیم تا به حساب بیاییم، خیلی پیگیری کرد. با دو چشم نابینا دائم این مسیر دور، از حوالی میدان انقلاب تا شهر ری را رفت و آمد تا اینکه فهمید پرونده‌هایی که وجود نداشتند، کجا باید نگهداری می‌شدند؛ در یکی از مراکز بهزیستی در شهر ری، نزدیک پل سیمان.
گفتند: چرا نیامدید؟ چرا سر نزدید؟ گفتند: لاشه‌ی پرونده‌ها را دور ریخته‌اند، چون سر نزده‌اید. پرسیدیم: حالا باید چه کنیم؟ جواب دادند: دوباره باید پرونده تشکیل بدهیم. به عبارتی همه مراحلی که سال‌ها پیش طی کرده بودیم، دوباره باید از اول می‌رفتیم؛ از ارائه مدارک تا کمیسیون پزشکی!
چیز جالبی که در مورد بهزیستی و برخورد کارکنانش با معلولان وجود دارد این است که آن‌ها همان طرز برخوردی را با معلول در پیش می‌گیرند که اداره‌ها و سازمان‌های ما با مردم عادی دارند. مثلاً از معلول می‌خواهند حضوری بیاید. حضوری هم که آمد مثل یک آدم عادی با او رفتار می‌کنند که مثلاً برو آنجا کپی بگیر، بعد برو فلان اتاق پیش فلانی، بعد از فلانی امضا بگیر و …
فقط یک لحظه فکر کنید که معلول با عصا آمده، یا با صندلی چرخدار، یا با چشمان نابینا یا با گوش‌های ناشنوا یا حتی معلول ذهنی است، ولی باز مجبور است بیاید، به قول آن‌ها سر بزند تا لاشه پرونده‌اش را دور نیندازند!
آخرین باری که به بهزیستی رفته بودم به همراه همسرم بود. چاپ اول کتابمان را بردیم تا به آن‌ها نشان بدهیم، چون می‌دانستیم بهزیستی طبق قانون از نویسنده‌های معلول حمایت می‌کند. یعنی مثلاً یک نوبت چاپ با شمارگان فلان قدر را می‌خرد؛ که البته در مورد ما نخرید. گفتند خلاف سیاست‌های ماست. فکر می‌کردیم زندگی‌مان به‌عنوان زوج معلول خبرنگار می‌تواند منشأ خیر و کورسویی از امید باشد برای دیگران. فکر می‌کردیم با دست‌خالی توانبخشی کرده‌ایم!
به‌جرات می‌توانم بگویم بهزیستی و ادارات تابعه آن از جمله معدود مکان‌هایی هستند که منِ معلول وقتی پایم را در آن‌ها می‌گذارم، احساس بدبختی و حقارت می‌کنم. فکر می‌کنم که وارد یک خیریه بزرگ شده‌ام که نه بر اساس قانون، بلکه اگر شانس بیاوری بر اساس خواسته طرفی که به او مراجعه کرده‌ای و مقامش در سازمان، شاید بتوانی حق خودت را بگیری.
البته برای مستمری‌بگیران سازمان بهزیستی، طبق قانون جدید حداقل حقوق کارگری طبق قوانین سازمان تأمین اجتماعی در نظر گرفته شده است. اما برخلاف نظر عوام، این مستمری به تعداد اندکی از معلولان تعلق می‌گیرد و هنوز هم اجرایی نشده است، چون طبق گفته ساعی هنوز دولت بودجه کافی ندارد. اگر به مستمری ۴۰-۵۰ هزار تومانی هم که تا به امروز پرداخت می‌شده توجه کنیم، خوب که نگاه کنیم، می‌بینیم فرآیند اداری و دیوانسالارانه پرداخت این پول اندک، ده‌ها برابر خود مستمری هزینه‌بر است و این وسط تعداد زیادی کارمند که اتفاقاً اکثریت آن‌ها معلول نیستند، امرار معاش می‌کنند.
واقعاً خنده‌دار است.
منبع: ایرناپلاس

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292
این نوشته در اخبار, اهم اخبار نابینایان در رسانه های داخلی., گزارش ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

8 پاسخ به صحبت از حق افراد دارای معلولیت و جامعه ای که می خندد

  1. کاتب جوان می‌گوید:

    جناب بهار، برای من عجیب است که چرا شما از همه شاکی هستید غیر از خودتون که با اون کتاب کذایی که نوشتید همین یک مقدار دید خوبی که مردم نسبت به نابینا داشتند رو احتمالاً گرفتی. میگم احتمالاً چون خدا رو شکر سرانه ی مطالعه تو این کشور پالیین هست و خیلی بخوایم بهت حال بدیم شاید ۱۰۰۰ نفر حال خوندن کتابهایی از این دست رو داشته باشند. تو که خودت خراب کننده ی دیوار شناخت درست معلولین هستی، حقت صحبت از حق و حقوق رو نداری. این قدر هم ژست روشن فکری نگیر.

    • شرکت پکتوس می‌گوید:

      سلام بر کاتب جوان. یکم آرومتر هم بد نیستاااااا.
      در هر صورت ایشون در ایرنا نقدی نوشته بودن و ما هم در اینجا انعکاس دادیم.
      قضاوت رو هم به دوستان واگذار می کنیم.

  2. کیهان می‌گوید:

    «فقط فکر کنید که من داشتم درباره «حق ازدواج معلولان ذهنی» با او حرف می‌زدم که شیوه‌اش چگونه می‌تواند باشد و چطور باید با آن‌ها رفتار کرد، به
    آن‌ها پناه داد و مثلاً با عقیم کردن یکی از آن‌ها با دارو یا جراحی، در عین حالی که شرایط ازدواج را برای آن‌ها فراهم می‌کنیم، جلوی تولید کودکان معلول را
    بگیریم!»

    _عقیم کردن؟!
    نقص عضو!!!
    آن هم برای دیگران؟؟؟!!!
    آن هم با عنوان حقوق معلولان!!!؟؟؟

    _هر انسانی مسئول زندگی خودش می باشد. هیچ انسانی حق ندارد حقوق طبیعی هیچ موجود دیگری را، حتی فرزندی را که خودش به دنیا آورده، زیر پا بگذارد.

    _یعنی فقط از معلولان ذهنی فرزند معلول متولد می شود؟!!

    _چه اقدامات ریشه‌ای و منطقی برای جلوگیری از به دنیا آمدن فرزند معلول صورت گرفته و نتیجه نداده که به فکر عقیم کردن و پاک کردن صورت مسئلهافتاده‌اید.

    _زندگی انسانها پر از خطرات مختلف است. انواع سوانح، بیماریها، افراد شرور، دزد، قاتل، متجاوز… آیا لازم و صحیح است که برای اصلاح معضلات جامعه انسانها را عقیم و اخته کنیم؟

    • کاتب جوان می‌گوید:

      عزیزم من فکر می کنم ایشون به غیر از معلولیت جسمی که دارند، مشکل ذهنی هم دارند که این شکلی خودخاوانه رأی می دهند. در کتاب ایشون هم نظریاتی بی پایه از این قبیل نیز کم پیدا نمی شود که نمایانگر روان پریشی ایشان است.

  3. کیهان می‌گوید:

    «فکر می‌کردیم زندگی‌مان
    به‌عنوان زوج معلول خبرنگار می‌تواند منشأ خیر و کورسویی از امید باشد برای دیگران. فکر می‌کردیم با دست‌خالی توانبخشی کرده‌ایم!»

    واقعاً خنده‌دار است.

  4. کیهان می‌گوید:

    عرض سلام و ادب خدمت شما عزیزان در شرکت پکتوس.
    از تمام زحمات شما در همه زمینه‌ها صمیمانه تشکر می‌نمایم.
    موفق و پایدار باشید.

    • شرکت پکتوس می‌گوید:

      درود بر شما دوست گرامی.
      از لطف شما صمیمانه سپاسگزاریم.
      امیدواریم مطالبی که در این وبسایت چه به صورت اختصاصی تولید میشه و چه از سایر سایت ها گردآوری میشه، مفید فایده واقع بشه.

  5. کیهان می‌گوید:

    سلام مجدد.
    واقعا سایت خوبی دارید و خیلی زحمت می‌کشید.
    مطالب خوب و مفید قرار می‌دهید.
    بنده اهل روزنامه خواندن نیستم.
    با خواندن تمام مطالب سایت شما اخبار مهم مربوط به نابینایان و مطالب حوزه فناوری را دنبال می کنم.
    از اینکه با جمع آوری مطالب مختلف بنده را از خواندن روزنامه ها و سایتهای مختلف بی‌نیاز می‌کنید خیلی سپاس‌گزارم.
    در اینجا هم فقط قسمتی از نظر خود را در مورد مطلب ایشان نوشتم.
    گرچه سؤالات زیادی را هم دوست دارم از ایشان بپرسم:
    .
    بازم از تلاشهای شما تشکر فراوان می‌کنم و برایتان آرزوی سلامتی و سعادت میکنم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *