سهمشان از دنیا فقط چند مترمکعب عشق است. گزارشی خواندنی از بازدیدی چند ساعته به مرکز نگهداری دختران عقب مانده ذهنی

نم نم، باران می بارد و هوا کمی سرد شده با آمدن پاییز، کوچه و خیابان های شهرمان پر شده از برگ های خشک و رنگی، در میان درخت های چنار خیابان پاسداران، کوچه ها و خیابان ها را طی می کنم تا سر قرار برسم. سرم را بالا گرفتم تا تابلوی را که نام مؤسسه بر آن حک شده است را بیابم، قطره های باران شیشه عینکم را خیس کرد اما از لا به لای این قطرات تابلوی را دیدم که رویش نوشته شده بود «مرکز خیریه نگهداری معلولان ذهنی وحدت»، ساختمانی پنج طبقه با حیاطی نسبتاً بزرگ که در یکی از محله های آرام منطقه چهارتهران واقع شده است.
پله های مرکز را بالا رفته و داخل سالن انتظار نشستم. زودتر از ساعت قرار به محل رسیدم و باید چند دقیقه ای را متنظر می ماندم تا با مدیر مرکز به گفتگو بپردازم. محیط آرام و بی صدا بود اما هراز گاهی صدای داد، جیغ و خنده فضای آرام و خلوت وحدت را در هم می شکست. کنجکاو شدم، دوست داشتم هر چه زودتر به منبع صدا برسم و علت این صداهای نامفهوم را دریابم. سرم را که چرخاندم چشمم به سه پایه های افتاد که در سمت راست محوطه ورودی در کنارهم چیده شده بودند، با دقت که نگاه کردم تصاویر دختران این مرکز را دیدم که در مراسم ها و برنامه های مختلف از آنها گرفته شده بود و در گوشه ای از سالن آنها را به نمایش گذاشته بودند.
سوال های مختلفی در ذهنم به خط شدند، اینکه چند فرد دارای معلولیت دراین مرکز نگهداری می شوند؟ چند سال دارند و چگونه به این مرکز هدایت شدند؟ هزینه های جاری مرکز نگهداری، ماهانه چقدر است؟ چند پرسنل و کادر درمانی دارد؟ چه برنامه های آموزشی و تفریحی برای آنها دارند و چندین اما و اگر دیگر که ذهنم را به خود مشغول کردند. در لحظه ای که سوال ها را مرور می کردم در اصلی سالن باز شد و چند دختر با شور و هیجان به همراه مادریارشان وارد سالن شدند و به سمت یکی از طبقات رفتند با آنها هم کلام نشدم اما از میان حرف هایشان دریافتم به سمت کلاس ورزش می روند.
ساعت ۱۰ صبح است و حال برای دیدار با مسئولان مرکز، همراه مدیر روابط عمومی راهی طبقه سوم شدم تا با عزت الله خانکی مدیرعامل و عضو هیئت مدیره، هما کیان مدیر مرکز و شهلا تفرشی خزانه دار و عضو هیئت مدیره مرکز خیریه معلولین عقب ماندگان ذهنی (دختران بالای ۱۴سال) وحدت به گفتگو بپردازم.
با عزت الله خانکی همکلام شدم؛ مردی ۷۰ ساله و البته با چهره ای آرام که بیش از۴۰ سال از عمرش را صرف این مرکز و دختران آن کرده است. او در مورد این مرکز می گوید:« این مرکز از سال ۱۳۵۸ با ۱۲ دختر معلول فعالیتش را آغاز کرد اما تا سال ۱۳۶۶هنوز به ثبت نرسیده بود. سال ۶۹ با حضور خانم کیان این مرکز رسماً با عنوان مرکز خیریه معلولین ذهنی وحدت به مردم معرفی شد و از سوی سازمان بهزیستی و ثبت شرکت ها مجوزهای لازم را دریافت کرد. وحدت به صورت هیئت امنایی اداره می شود و البته  مرکزی خیریه است و هزینه های آن را خیرین پرداخت می کنند. مدیران این مرکز هم که سالها عمرشان را وقف این دختران کردند بدون دریافت هیچ حقوق و مزایایی و کاملاً به صورت خیریه به مرکز خدمت می کنند. بعد از دریافت مجوزهای لازم  به مرور تعداد بچه ها در این مرکز افزایش پیدا کرد و از ۱۵ الی ۱۶  دختر معلول ذهنی به نگهداری ۵۰ نفر رسیدیم. با توجه به افزایش تعداد دختران باید ساختمان را هم گسترش می دادیم تا بتوانیم خدمات و آسایش بهتری را برای این افراد  فراهم سازیم.
با کمک خیرین زمین این ساختمان را خریداری کرده و کار ساخت مرکزی وسیعتر را شروع کردیم. در حال حاضر ۱۸۰ دختر کمتوان ذهنی  در وحدت به صورت شبانه روزی زندگی می کنند که ۷۰ پرسنل کار نگهداری، مراقبت و آموزش آنها را بر عهده دارند.»
قبل از دیدار شما در سالن انتظار چند دختر را دیدم که به سمت کلاس ورزش می رفتند این مرکز چه کلاس ها و آموزش هایی را برای دخترانش دارد؟
در پاسخ این سوال هما کیان مدیر مرکز که خانمی سن و سال دار است و ۳۰ سال از عمر خود را صرف این مرکز کرده است، می گوید:« برای هر بخش معلم ورزش داریم و بچه ها با حضور در کلاس ها روزانه یک ساعت ورزش می کنند. کاردرمانی، فیزیوتراپی، آموزش کارهای دستی، موسیقی درمانی و سواد آموزی از جمله کلاس های برگزار شده مرکز هستند همچنین در مناسبت های مختلف برای بچه ها برنامه ها داریم و جشن هایی همچون شب یلدا، تولدهای گروهی و اعیاد مختلف را برگزار می کنیم. طبقه پایین مرکز را هم به یک درمانگاه کامل توانبخشی تبدیل کردیم تا بچه ها بتوانند از خدمات آن بهره مند شوند. »
هزینه های این مرکز به طور ماهانه چقدراست و چگونه تامین می شود؟
آقای خانگی در پاسخ می گوید:« به طور متوسط هر تخت این مرکز ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان برای ما هزینه در بردارد و با افزایش قیمت ها، هزینه های مرکز هم افزایش بسیاری داشته است. این مرکز به صوت خیریه ای اداره می شود و تحت نظارت سازمان بهزیستی است. تمام هزینه ای وحدت را خیرین تامین می کنند. اگر بخواهم آماری از هزینه های جاری مرکز دهم تا قبل از گرانی ۵۰۰ میلیون تومان ماهانه باید خرج می کردم حال با این افزایش قیمت ها، خودتان محاسبه کنید. اگر می بینید با افزایش قیمت ها هنوز قیمت هر تخت ما ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است به خاطره کمک های موردی مثل غذاهای نذری  و… است که سبب می شود در ماه هزینه کمتری را برای برخی موارد پرداخت کنیم. اگر نه با این گرانی هزینه هر تخت ما بیش از ۳ میلیون تومان خواهد بود.
چه افرادی و چگونه به این مرکز هدایت شدند؟ رنج سنی شان چقدر است.
« دخترانی که در این مرکز نگهداری می شوند تعدادی بی سرپرست و بد سرپرست هستند و تعدادی هم که خانواده دارند از بین مراکز جستجو می کنند و بعد از تحقیق مکانی مورد نظر را برای نگهداری فرزندشان انتخاب می کنند.  معلولان بی سرپرست و بدسرپرست را هم سازمان بهزیستی معرفی می کند. وحدت ویژه دختران بالای ۱۴ سال با معلولیت ذهنی در درجات مختلف است. از معلولان ایزوله گرفته تا افرادی که کمی قدرت یادگیری دارند. رنج سنی هم همان طور که پیش تر اشاره کردم از ۱۴ سال تا ۷۰ سال ما دختر معلول داریم البته ما پذیرش معلول ۷۰ سال نداریم این افراد از ابتدا دراین مرکز زندگی کردند تا امروز که به سالمندی رسیدند.
ما از ۱۸۰ دختر معلول نگهداری می کنیم که فقط ۱۵ الی ۱۶ نفر از آنها آموزش پذیرند و شوق و ذوق کارهای هنری دارند برای این تعداد هم کلاس های آموزشی را در نظر گرفتیم.»

سوال- شما در صحبت هایتان به حضور ۷۰ پرسنل اشاره کردید آیا پزشک و پرستار مستقر هم در مرکز دارید؟

« وحدت  پزشک مستقر ندارد اما پزشک های داوطلبی داریم که در مواقع لزوم به درمان دختران می پردازند از طرفی هم رایزنی هایی را با  مسئولان بیمارستان گلستان انجام دادیم که هرزمان اتفاقی برای این بچه ها رخ دهد که توان درمان آنها در داخل مرکز نباشد، انها را به این بیمارستان منتقل کنیم تا مراحل درمانی مناسبی را طی کنند. ناگفته نماند مسئولان بیمارستان تا کنون همکاری خوبی را با مرکز ما انجام دادند.

همیشه در صبحت هایم از کمک خیرین قدردانی کردم چراکه اگر این مرکز سرپاست و جزو مراکز خوب نگهداری معلولان محسوب می شود به خاطر نگاه نیک مردمانی ست که هنوز دستی در گرفت مشکلات همنوعانشان دارند و دغدغه های مردم را مشکلات خود می دانند، بدون خیرین وحدتی هم وجود نخواهد داشت.

البته ناگفته نماند اعتماد مردم به یک موسسات خیریه اهمیت بسیاری دارد اگر اعتماد نباشد کمکی هم نیست و جلب رضایت خیرین از اینکه پولی را که کمک می کنند صرف چه هدفی می شود اهمیت بسیاری دارد. فقط با حساب و کتاب شفاف است که می توان این اعتماد را طی ۴۰ سال سرپا نگه داشت.

اگر بخواهم سخنی  را برای شناساند این مرکز به مردم بگویم آن است که یک موسسه خیریه صرفاً به کمک مالی نیاز ندارد بلکه هر فردی با هر اندیشه و کمکی می تواند در این خیر جمعی سهیم باشد. اگر فردی حرفه خاصی مثل آرایشگری دارد می تواند با حضور در مرکز کار کوتاه و مرتب کردن موی دختران را بر عهده گیرد یا با سر زدن به این مراکز با این دختران دیدار کنند و برای یک ساعت هم که شده هم صحبت انها باشد. آوردن لبخند بر لبان این بچه ها کار سختی نیست و با یک سلام و نگاه دوستانه و محبت آمیز هم می توانیم دل این بچه های معلول  را شاد کنیم،؛ این دختران هم برای این جامعه هستند.»
با توجه به تجربه چهل ساله نگهداری از دختران معلول آیا بهتر نیست این افراد در خانواده حضور داشته باشند؟
شهلا تفرشی عضو هیئت مدیره وحدت در پاسخ به این سوال می گوید:« نگاه جامعه نسبت به بچه های عقب مانده ذهنی نگاه خوبی نیست و هنوز افرادی هستند در برخی از مناطق که تولد این کودکان را عقوبت گناه می دانند. اول باید دیدگاه افراد تغییر کند و به این کودکان با ترحم آمیز نگاه نشود.
به عنوان فردی که سال هاست با این بچه ها در ارتباط بودم می دانم نگهداری انها دراین مرکزهم برای خودشان هم خانواده بهتر است چرا که مراقبت و نگهداری از این بچه ها بسیار دشوار است و تمام سختی نگهداری بر دوش مادر خانواده خواهد بود. بعد از گذشت چند سال و با بزرگ تر شدن بچه و البته سالمند شدن مادر نگهداری از فرد معلول برایش سخت تر خواهد بود و اگر فرد معلول مشکلات حرکتی هم داشته باشد مادر زیر بار این فشارها کمر خم می کند.
برای همین از نظر من حضور این افراد در مراکز نگهداری هم برای خانواده بهتر است و هم برای خود فرد چرا که به مرور احساس سر خوردگی می کنند و افسرده می شوند. شاید بگوید سازمان بهزیستی طرح توانبخشی مبتنی بر خانواده را دارد که این یعنی فرد معلول در کنار خانواده نگهداری شود تا از محبت و کانون گرم خانوده بهره مند گردد. اما دیدگاه من با توجه به سالها تجربه کاری، آن است که اگر خانواده توان نگهداری را ندارد فرزندش را به اینگونه مراکز بسپارد، اما این دلیل نمی شود که با سپردن فرزند به مراکز دیگر سال تا سال هم به او سر نزند. باید خانواده به طور مرتب هرهفته چند ساعت را برای فرزند معلولشان وقت گذاشته تا خلع عاطفی بچه را با حضور شان پر کنند.»
بعد از گفتگو با مدیران مرکز به همراه مدیر روابط عمومی راهی بخش های مختلف وحدت شدیم موضوعی که برایم جالب توجه بود مناسب سازی فضای است که در آن قرار داشتیم. به اولین در رسیدیم جایی که میزهای مستطیل شکل را وسط  فضای کلاس گذاشتند تا بچه ها دور تا درو آن نشسته و به کارهای هنری مشغول شوند، نقاشی های رنگارنگ روی دیوارها چشم هم بیننده ای را به خود جلب می کند. فضای شاد، پرنور و پر از اسباب بازی، طراوت ویژه ای به کلاس می دهد. با ورودم به کلاس همه با انرژی خاصی سلام کردند و لبخند چاشنی صورت های معصومشان شد. یکی از دخترها که به کار بافت قالیچه ای کوچک مشغول بود روبه رویم ایستاد مرا در آغوش گرفت و تند تند می بوسید او را تشویق کردم تا کارش را نشانم دهد که چطور تار و پود قالی را گره می زند و نقش می بافد. دیگری مشغول جورچینش  بود تا اشکال مختلف را کنار هم قرار دهد، فاطمه هم مشغول رنگ کردن خورشید در آسمان آبی نقاشی اش .
اتاق را با خدافظی ترک کرده و راهی طبقه دیگر شدیم تا از محل استراحت و خواب آنها دیدن کنیم در که باز شد چشمم به ۲۰ تا ۲۵ تخت که دور تا دور اتاقی بزرگ چیده شده بود، افتاد. روی تخت ها مرتب و تمیز است و بچه ها روی صندلی و مبل نشته و با هم بازی می کنند، صدای موزیک محفل صمیمی شان را پر انرژی کرده و برخی عروسک به دست با مادر یارشان گفتگو می کنند گویی چیزی را برای عروسک هایشان می خواهند. نرگس موهای کوتاه و جوگندمی دارد این حجم از سفیدی مو خبر از سن سال بالایش می دهد، انگار از قدیمی های وحدت است. تمام دنیایشان  در یک تخت و عروسک خلاصه شده و در چھره آرام و بی آزارشان فقط لبخند مینشیند.
گویی دوست دارند دستت را گرفته کنارت بنشینند و با شوق و ذوقی کودکانه صحبت کنند.  درست متوجه حرفهایشان نمی شدم کلماتی منقطع و نامفهوم، مادریار، آنها و حرکاتشان را می شناخت و منظورشان را برایم توضیح می داد. نمی توانستم جز هدیه یک لبخند و درآغوش گرفتن کاری برایشان انجام دهم اما سعی کردم وقتی به آنها نگاه می کنم صمیمت را از چشمانم دریابند.
از هر دو ساختمان مرکز خیریه، شمالی و جنوبی بازدید کردم حال عقربه های ساعت ۱۲ را نشان می دهد، هوا همچنان بارانی است و نعمت خدا بر سرم می بارد گام هایم را بر روی برگ های خیس شده پاییز می گذارم و راهی می شوم تا با هزارن تصویر و لبخند بنویسم از کسانی که سهمشان از دنیا فقط چند متر مکعب عشق است.
منبع: ایران سپید

درباره شرکت پکتوس

پکتوس: به صورت اختصاری، مخفف ( پشتیبانی، کیفیت، تحقیقات و ساخت ) است. شركت دانش بنیان پكتوس، اولين توليد كننده تجهيزات کامپیوتری (سخت افزار و نرم افزار) ويژه نابينايان در تاریخ 22 مرداد سال 1370 توسط جمعي از فارغ التحصيلان دانشگاه صنعتي شريف تأسيس شد و از بدو تأسيس تا کنون که در سال جاری وارد بیست و هشتمین سال فعالیت خود شده است، در زمينه توليد تجهيزات كامپيوتري و الكترونيكي ويژه نابينايان و کمبینایان فعال بوده است. در سال های اخیر، این شرکت علاوه بر فعالیت در زمینه تولید تجهیزات توانبخشی ویژه نابینایان، برنامه هایی را نیز در جهت دسترس پذیر کردن خدمات اجتماعی برای این قشر عملیاتی کرده است. از زمان تأسیس شرکت پکتوس سه سال گذشت تا اولین محصول این شرکت برای نابینایان عرضه شد. اولين كامپيوتر براي نابينايان در ايران در سال 1373 به نام كامپيوتر گوياي اميد ساخته شد. اين كامپيوتر با خروجی صوتی تك حرف خوان فارسی، انگليسي و عربي با هدف تسهيل امر خواندن، نوشتن و تصحيح كتب بريل ساخته شد. از آنجایی که تا آن سال هنوز هیچ یک از افراد با آسیب بینایی تجربه کار کردن مستقل با سیستم های رایانه ای را نداشتند، لزوم آموزش کامپیوتر به آنها بسیار ضروری بود. در همین راستا در سال 1374، اولين دوره آموزش كامپيوتر به نابینایان، در مجتمع خدمات بهزيستي نابينايان کشور رودکی و براي كارشناسان بهزیستی سراسر استان های کشور برگزار شد. پس از برگزاری موفقیت آمیز این دوره ها، کلاس های آموزش کامپیوتر به افراد نابینا و کمبینا نیز در مؤسسه رودکی از سال 1374 آغاز شد و این امر برای سال های متمادی ادامه داشت. از سال 1374 به بعد، پکتوس تولیدات سخت افزاری خود را گسترش داد که از جمله آنها می توان به ارائه دستگاه یادداشت الکترونیکی بریل گویا (اسفندیار) و ارائه چاپگر و ماشین تایپ بریل (فرهاد) در سال 1374 اشاره کرد. نیاز های نابینایان و استفاده آنها از فناوری های نوین آموزشی تنها محدود به استفاده از سیستم های تبدیل متن به گفتار نبود. بررسی شرایط نابینایان در سایر کشور ها نیز نشان می داد نابینایان برای دسترسی بهتر و دقیقتر به متون نیازمند دستگاهی هستند تا پوشش خط رسمی آنها یعنی خط بریل را برایشان فراهم کند. به همین جهت مطالعاتی در زمینه تولید مانیتور بریل در شرکت پکتوس آغاز شد. تا اینکه در نهایت در سال 1376 اولين نسل از مانيتور بريل در ايران به نام دستگاه برجسته‌نگار توليد شد. لذا براي اولين بار در جهان، نابينايان قادر به استفاده الكترونيکی از متون فارسي و عربي به خط بريل شدند. دستگاه برجسته نگار یک با کابل پارالل به کامپیوتر وصل میشد و خروجی بریل را برای کاربران نابینا فراهم می کرد. در کنار تولیدات سخت افزاری برای بهبود کیفیت آموزشی و شغلی نابینایان، همچنان توسعه نرم افزار های مرتبط با این قشر نیز مد نظر شرکت پکتوس بود. از این رو، در سال 1378 نرم افزار تبدیل متن به گفتار نوید که تا این سال به صورت تک حرف خوان بود، قادر به خواندن کلمات شد. در نتیجه خروجي صوتي كلمه خوان جايگزين نمونه حرف خوان شد. در سال 1379 مبدل رایانه شخصی نوید عرضه شد. مبدل نوید کیبورد بریلی بود که با اتصال یک کارت صدای اختصاصی به کامپیوتر و نرم افزار های تبدیل متن به گفتار، زمینه استفاده بهتر نابینایان از کامپیوتر را فراهم می کرد. پس از فراهم کردن تجهیزات کمک آموزشی بریل و گویا برای نابینایان، ساخت دستگاهی برای انتقال مفاهیم تصویری به نابینایان نیز در دستور کار مدیران شرکت پکتوس قرار گرفت. در همین راستا، در سال 1379 سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش یک، تولید شد. نابینایان از طریق سیستم سروش، می توانند سوژه مورد نظر خود را که بر روی کاغذ های مخصوص برجسته شده لمس کرده و از طریق نرم افزار های طراحی شده، اطلاعات سوژه مورد نظر را به دست آورند. هم زمان با پروژه های تحقیقاتی شرکت پکتوس برای توسعه تجهیزات توانبخشی برای نابینایان، در سایر کشور های جهان نیز تولید این تجهیزات سیر صعودی یافته بود. تا پیش از سال 1380، نرم افزارهای DSR (DOS SCREEN READER) و WSR (WINDOWS SCREEN READER) نرم افزارهای screen reader تولیدی این شرکت بودند. اما ارائه نرم افزار جاز و توسعه همه جانبه این صفحه خوان، برنامه نویسان شرکت پکتوس را بر آن داشت تا به فکر فراهم کردن پوشش فارسی برای نرم افزار جاز باشند. از این رو، نام نرم افزار پکجاز بعنوان پوشش فارسی صفحه خوان جاز و مجموعه نوید بعنوان یک مجموعه از نرم افزارهای کاربردی بدون نیاز به صفحه خوان جاز، شامل شش نرم افزار قرآن، دیکشنری، کتابخانه الکترونیک، دفترچه یادداشت، شطرنج و ویرایشگر ارائه گردیدند. در سال 1381 و 1382، نرم افزارهای نويد 4 و پکجاز، مجموعه كاملي از ابزار هاي دسترسي نابينايان به كامپيوتر به زبان فارسی را فراهم کرد. با پیشرفت روز به روز سیستم های رایانه ای و تغییر پورت های کامپیوتری از پارالل به یو اس بی، سبب شد تا نسل دوم برجسته نگار (مانیتور و کیبورد بریل) تولید شود. برجسته نگار 2، نمايشگر لمسي بريل با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذيه، در سال 1384 عرضه شد. در همین سال نیز سيستم كمك آموزشي لمسي و صوتي سروش 2، با قابليت اتصال به پورت USB و بدون نياز به منبع تغذیه ساخته شد. در اواسط دهه هشتاد، همچنان توسعه نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز و مجموعه نرم افزاری نوید، مورد توجه برنامه نویسان شرکت پکتوس بود. از این رو، مجموعه نويد 5 و پکجاز 8 مبتني بر موتور توليد صوت ماشيني در سال 1386 تولید و روانه بازار شد. چهار سال بعد یعنی در سال 1390، نرم افزار تبدیل متن به گفتار پکجاز با صدای انسانی مرد و زن ساخته و در اسفند ماه سال 92 عرضه شد.نسخه قابل تکثیر نرم افزار پکجاز در سال 92 توسط سازمان بهزیستی خریداری شد و به صورت رایگان در اختیار نابینایان و کمبینایان قرار گرفت. تا به حال این برنامه سه بار بروز رسانی شده که آخرین آپدیت آن نیز در اسفند ماه سال 94 عرضه شده است. به مرور زمان با افزایش حضور نابینایان در دانشگاه ها و به منظور دسترسی بهتر به منابع مطالعاتی، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در دستور کار قرار گرفت. از این رو، در سال 1389 دستگاه برجسته نگار 3 با هدف استفاده انفرادی کاربران تولید شد. این نسل از دستگاه های مانیتور و کیبورد بریل، در ابعادی کوچکتر و با وزنی کمتر عرضه شد و قادر به پشتیبانی از 20 کاراکتر بریل است. همچنین در سال 1390، نرم افزار دکلمه (پخش کننده فایل های صوتی و متنی با فرمت دیزی) ارائه گردید. با عرضه نرم افزار دکلمه، ساخت نرم افزاری برای تولید کتب با فرمت دیزی ضروری به نظر میرسید. در همین راستا در سال 1392، نرم افزار تولید کتاب دیزی با نام تک گو، تولید شد. توسعه دستگاه برجسته نگار همواره جزء اهداف شرکت پکتوس محسوب می شود. در سال 1394، برجسته نگار با فناوری ( HID ) با دو قابلیت جدید نصب خودکار درایور ویندوز و امکان تنظیم سطح نقاط بریل (سفت یا نرم کردن نقاط بریل) تولید شد. یکی از اصلی ترین پروژه های شرکت پکتوس، در سال های اخیر، ارائه آخرین نسل از برجسته نگار های هوشمند موجود در بازار جهانی (BRAILLE NOTETAKER) بود. سر انجام این پروژه تحقیقاتی در اسفندماه سال 1396 تبدیل به یک محصول قابل عرضه در بازار شد و هم اکنون در مرحله نهایی بروز رسانی برنامه های خود قرار دارد. برجسته نگار هوشمند همراه یا همان نوت تیکر، دارای سیستم عامل لینوکس بوده و بدون نیاز به اتصال به کامپیوتر، این امکان را به نابینایان میدهد متون خود را با فرمت های رایج ورد به صورت صوتی و بریل بخوانند، به دو زبان فارسی و انگلیسی تایپ کنند، موسیقی ها و کلیه فایل های صوتی خود را بشنوند، به گوشی اندروید خود متصل شوند و بسیاری امکانات دیگر که در این دستگاه گنجانده شده است. از سال 1392، در کنار تولیدات سخت افزاری و نرم افزاری برای نابینایان، دسترس پذیر کردن خدمات مختلف اجتماعی در دستور کار شرکت پکتوس قرار گرفته است. این برنامه ها عمدتاً با همکاری انجمن نابینایان ایران پیگیری می شود. در همین راستا، دسترس پذیر کردن خدمات شعب بانکی برای نابینایان برای اولین بار در ایران در سال 1394 در پست بانک اجرایی شد. با طراحی یک نرم افزار و با کمک گرفتن از دستگاه برجسته نگار، نابینایان می توانند کلیه خدمات بانکی ارائه شده در شعب بانک ها را خود به صورت مستقل انجام دهند. دسترس پذیری موزه ها که یک مورد از آنها در موزه ایران باستان عملیاتی شده، یکی دیگر از مواردی است که شرکت پکتوس در دستور کار خود قرار داده است. این پروژه نیز در حال توسعه است. سامانه فروشگاهی نابینایان، یکی دیگر از خدمات جذاب شرکت پکتوس در زمینه دسترس پذیری خدمات مختلف اجتماعی برای نابینایان است. سامانه فروشگاهی نابینایان که اسفندماه سال 96 برای اولین بار در شعبه بیهقی فروشگاه شهروند عملیاتی شد، این امکان را به نابینایان می دهد تا خود به صورت مستقل از کلیه اقلام موجود در فروشگاه به همراه قیمت آنها مطلع شده و به واسطه طراحی یک نرم افزار که به بانک اطلاعات فروشگاه متصل است، اقلام خود را خریداری کرده و به وسیله مسئول سامانه فروشگاهی نابینایان، آن را از سطح فروشگاه جمعآوری کند. دسترس پذیر کردن سایت های اینترنتی و اپلیکیشن های پر کاربرد اندرویدی نیز از دیگر کار های جاری شرکت پکتوس است که مهمترین آن، دسترس پذیری کامل سایت درگاه ملی خدمات دولت هوشمند به نشانی www.iran.gov.ir است. شرکت پکتوس، با ایجاد یک سایت پویا در زمینه ی نابینایان و فناوری اطلاعات، تلاش دارد مسئولیت های اجتماعی خود را نیز جامع عمل پوشانده و از طریق این وبسایت نیز خدمات بیشتری به معلولان با آسیب بینایی عرضه کند. وبسایت pactos.net که با مدیریت امیر سرمدی از خبرنگاران و روزنامه نگاران نابینا و تعداد محدودی از نابینایان متخصص در زمینه آیتی اداره می شود، در صدد آن است خلأ اطلاعاتی یک وبسایت تخصصی در زمینه آموزش، فناوری و اخبار مرتبط با نابینایان چه در داخل و چه خارج از کشور را پر کند. پوشش اخبار نابینایان در رسانه های جهان، آشنایی با نابینایان برجسته خارج از کشور، پوشش اهم اخبار مربوط به نابینایان با گرداوری و تنظیم از رسانه های داخلی، مجموعه ثابت ترفند که شامل آموزش اپلیکیشن های پر کاربرد برای نابینایان است، معرفی سایت ها و نرم افزار های دسترس پذیر و دکه خبر دنیای موبایل و کامپیوتر که به بررسی خبر های روز حوزه تکنولوژی و فناوری می پردازد، از جمله مهمترین شرح وظایف وبسایت نابینایان شرکت پکتوس است. از شما کاربر گرامی خواهش مندیم، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود را با ما از طریق بخش تماس با ما در میان گذارید. شماره های تماس با شرکت پکتوس: 88810291-292
این نوشته در اخبار, اهم اخبار نابینایان در رسانه های داخلی., گزارش, گفت و گو ارسال و , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ عبارت امنیتی را در کادر بنویسید. *